Historia tego miejsca jest niezwykle ciekawa – nieprzypadkowo bowiem właśnie w tym miejscu powstało oliwskie zoo i właśnie w tym budynku znajduje się obecnie jego dyrekcja.

O wyborze tego terenu zadecydowały jego znakomite warunki topograficzne i łagodny mikroklimat doliny, dzięki któremu od końca XIX wieku aż do 1945 roku funkcjonował w tym miejscu pensjonat dla osób cierpiących na schorzenia górnych dróg oddechowych i reumatyzm.

Budynek główny i zabudowania gospodarcze, a także dawny młyn wodny wraz z dworkiem młynarza pochodzącym z I połowy XIX wieku zaadaptowano na potrzeby ogrodu zoologicznego, ale… w dość szczególny sposób.

Lata osiemdziesiąte bowiem zastały ten stary, oryginalny budynek w bardzo złym stanie technicznym. Drewniana konstrukcja ścian i stropów nie nadawała się do konserwacji i dalszego użytkowania. Konserwator zabytków zgodził się na jego całkowitą rozbiórkę i… odbudowę w dawnych proporcjach bryły i detali.

W ten sposób oliwskie zoo doczekało się aż dwóch replik głównego budynku – jedna w skali 1:1 na miejscu oryginału, a druga, dużo mniejsza, na wyspie przy kasach.

Konstrukcja i wnętrza są współczesne, ale jeden element nie został odbudowany – drewniany podcień – weranda na całej długości frontu niskiej, środkowej, części budynku, tj. tej części, gdzie mieści się obecnie sala dydaktyczna.

Dawniej w tym pomieszczeniu była gastronomia dla gości.

Obecnie budynek prezentuje się niezwykle efektownie, a jego sylwetka wyraźnie dominuje nad cały ogrodem.

W środku znajdują się nie tylko pomieszczenia dyrekcji, ale także biura poszczególnych działów, w tym Działu Dydaktycznego, a na piętrze znajdują się pokoje gościnne.