W połowie XVIII wieku hrabia Andrzej Garnier założył spółkę, której zadaniem była produkcja fajansowych fajek. Fajki wytwarzano z gliny, której pokłady były własnością hrabiego.
Pierwszy wypał fajek odbył się w 1753 roku, oprócz niej manufaktura produkowała także naczynia oraz figurki ceramiczne. Sprowadzono tutaj także Holendrów z okolic miasta Gouda wyspecjalizowanych w produkcji fajek, którzy mieli czuwać nad technologią i jakością produkcji.

Do dnia dzisiejszego przetrwał tylko jeden budynek manufaktury, niegdyś składała się z kompleksu zabudowań i pieców oraz obiektów pomocniczych jak płuczka gliny oraz jej kopalnia.

Wytwórnia fajek ceramicznych (farfurnia) jest drewnianym budynkiem przylegającym od zachodu do domu murowanego. Zbudowany na rzucie prostokąta, ustawiony kalenicowo w stosunku do ulicy, jednokondygnacyjny z poddaszem. Wzniesiony na drewnianej podwalinie, w konstrukcji zrębowej, z zawęgłowaniami na obłap. W północno-wschodnim narożniku działki znajdują się ruiny budynku gospodarczego. Zrąb ściany składa się z ośmiu belek. Zachowały się tynki na ścianach wewnętrznych i zewnętrznych. Piwnica murowana z kamienia oraz cegły, dostęp do niej od strony wschodniej poprzez sklepione kolebkowo schody.. Więźba dachowa krokwiowo-jętkowa, ze ścianą stolcową pod każdą połacią dachu. Dach dwuspadowy. Wnętrze o regularnym podziale – przelotową sienią na osi oraz czterema pomieszczeniami po obu stronach sieni. Na poddasze prowadzą drewniane schody. Wewnątrz centralnie umieszczona komora pieca murowanego z cegły, system grzewczy, którego zachowane elementy świadczą o rozbudowanej formie także murowany z cegły. Pomiędzy strychem i parterem strop nagi od góry ocieplany polepą. Sień oraz komora pieca są brukowane.

Źródło: WSTĘPNE SPRAWOZDANIE Z INWENTARYZACJI OBIEKTÓW PRZEMYSŁOWYCH
W WOJEWÓDZTWIE ŚLĄSKIM, Katowice, styczeń 2012