Na wysokości 750 m. n. p. m., na Przełęczy Sokolej, na granicy obecnych dwóch powiatów Kłodzkiego i Wałbrzyskiego stało Schronisko Grenzbaude. Jako gospoda powtało 1 czerwca 1907 roku by po kilku latach przekształcić się już w typowe schronisko z około trzydziestoma miejscami noclegowymi. Grenzbaude będąc dużym, piętrowym, murowanym nakrytym prawie płaskim dachem budynkiem odbiegało architektonicznie od reszty budynków w okolicy. Jedynie charakterystyczna weranda po południwej stronie przypominała architekturę sudeckich schronisk. Budowla była protą, użytkową bryłą, posiadającą energię elektryczną i centralne ogrzewanie. Ze względu na walory widokowe czyli niesamowitą panoramę na Kotlinę Kłodzką po sam Śnieżnik oraz doskonałe usytuowanie ponieważ na Przełęczy Sokolej koncentrował się ruch turystyczny na skrzyżowaniu ważnych traktów górskich, schronisko cieszyło się dużym powodzeniem i w latach dwudziestych XX w. Grenzbaude stało się centralnym punktem ośrodka sportów zimowych założonym na Przełęczy Sokolej. W 1928 roku nieopodal schroniska wybudowano skocznię narciarską i tory saneczkowe. Niestety po 1945 roku, opuszczona budowla i obiekty turystyczno-sportowe uległy szybkiej dewastacji. Po Schronisku Grenzbaude pozostał tylko plac, który teraz służy jako parking samochodowy.

Mikrob.