Dom Pomocy Społecznej dla Dorosłych prowadzony przez Zgromadzenie Sióstr Boromeuszek. Historia tego domu pomocy społecznej sięga roku 1867, gdy 6 lutego do Pszczyny z klasztoru w Nysie przybyły pierwsze siostry zakonne ze Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia im. Karola Boromeusza. Kongregacja Sióstr Miłosierdzia św. Karola Boromeusza w Trzebnicy zakupiła w Pszczynie nieruchomość przy ówczesnej Tuscherergasse 2 (dzisiejsza Warowna 59) od Christiane Bartelmus z domu Schmidt, wdowy po pastorze. Pierwotnie siostry zajmowały się pielęgnacją chorych poza domem oraz były nauczycielkami w szkole ludowej, dokładniej w Katolickiej Szkole Elementarnej (3 siostry do roku 1875). W okresie 1867-1892 ich podstawowym zadaniem była opieka nad sierotami w swoim domu klasztornym. W roku 1874 pierwotny budynek oficyny (leżący przy dzisiejszej ulicy Warownej 59) został wyburzony, a na jego miejscy został wybudowany nowy piętrowy. W roku 1884 miejskie władze Pszczyny wydały zgodę na wybudowanie na działce przy dzisiejszej ulicy Warownej 57 nowego domu zakonnego. Dla upamiętnienia tego wydarzenia do dziś na klatce schodowej znajduje się upamiętniająca to tablica z wyrytym rokiem 1884 i literami J.M.J.C. (Jezus, Maria < Józef, Carolus Boromeus). W roku 1902 sierociniec został przekształcony w Katolicki Dom Starców, gdzie w początkowym okresie było 9 miejsc dla pensjonariuszy. Okres I wojny światowej, to czas gdy siostry zakonne dodatkowo zajmowały się pielęgnacją rannych żołnierzy. W okresie międzywojennym siostry w dalszym ciągu zajmowały się prowadzeniem domu starców oraz pracowały w przylegającym do domu gospodarstwie, z którego dochody były przeznaczone na utrzymanie podopiecznych. Równocześnie w latach 30-tych XX w. siostry zakonne były wychowawczyniami w publicznym przedszkolu przy ul. Dworcowej ( ). W 1926 roku do budynku dobudowano w kierunku południowym część z kaplicą. Prace wykonano przy pomocy pszczyńskiej firmy budowlanej Maxa Körbera. Część kosztów budowlanych pokrył książę pszczyński Jan Henryk XV Hochberg. Książę pszczyński Jan Henryk XV Hochberg sprzedał zakonowi parcelę przy ulicy Mickiewicza 1 (dzisiejsza Warowna 55), gdzie w 1935 r. powstał kolejny budynek opieki - Zakład św. Józefa. Tuż przed wybuchem II wojny światowej utworzono autonomiczne Zgromadzenie Sióstr Boromeuszek z własnym domem generalnym w Rybniku, jednocześnie wyłączając polską prowincję spod władzy zakonu w Trzebnicy. W roku 1950 władze państwowe odebrały Zgromadzeniu Sióstr Boromeuszek budynki, oraz zmieniły działalność na Zrzeszenie Katolików "Caritas", a w 1953 r. Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach dokonało przekształcenia dotychczasowego Domu Opieki na Zrzeszenie Katolików "Caritas" Zakład Specjalny dla Dorosłych. W wyniku zmiany nazw i numeracji wszystkich ulic w Pszczynie, przeprowadzonej przez Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Pszczynie, zmianie uległ adres budynków z dotychczasowych ul. Matejki 1 i 2 oraz Mickiewicza 1, na nowe adresy przy ul. Warownej 55, 57, 59. Po licznych zmianach nazw ostatecznie od 1990 r. pod wspomnianymi powyżej adresami znajduje się Dom Pomocy Społecznej dla Dorosłych prowadzony przez Zgromadzenie Sióstr Boromeuszek.