|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 5 głosów | średnia głosów: 5.75
2 lutego 2016 , Fragment budynku "Impartu" z wejściem do klubu "Autograf".Skomentuj zdjęcie |
Dodane: 2 lutego 2016, godz. 17:19:32 Autor zdjęcia: ZPKSoft Rozmiar: 1138px x 1600px Licencja: CC-BY-NC-ND 3.0 Aparat: X-M1 1 / 140sƒ / 8ISO 32016mm
0 pobrań 372 odsłony 5.75 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia ZPKSoft Obiekty widoczne na zdjęciu Centrum Sztuki "Impart" więcej zdjęć (78) Zbudowano: 1873 Dawniej: Gewerkschaftshaus Scholz’ Etablissement, Dom Związków Zawodowych, po wojnie Wojewódzki Dom Kultury, od lat 90. XX wieku Centrum Sztuki Impart, obecnie siedziba Biura Festiwalowego Impart 2016 Wzniesiony w 1873 r. przy ul. Margaretenstrasse (ul. Mazowiecka 17), na działce należącej do Paula Scholza, właściciela położonego obok browaru. Kolejne nazwy: Paul Scholz’ Etablissement, Paul Scholz’ Theater, Concordia Theater, Deutsches Theater. Salę koncertowo-restauracyjną na około 1000 miejsc zaprojektował Friedrich Barchewitz (1836-1902), autor zrealizowanego już wcześniej projektu Lobe Theater. W sali miały miejsce m.in. koncerty renomowanych orkiestr. Od 1884r. zaczęto wykorzystywać salę na pokazy sztuk teatralnych. Przy obiekcie próbowano stworzyć stały zespół teatralny (Concordia), realizujący ambitny, niemiecki repertuar. Projekt firmował baron Adalbert von Arnim, który otrzymał na ten cel subwencję cesarską. Mimo że pomysł okazał się tylko krótkim epizodem, podjęto prace przystosowujące salę do nowych zadań. Wprowadzono wtedy zmiany w aranżacji i wyposażeniu wnętrza, firmowane przez berlińskiego projektanta Rudolfa Schoennera. W 1900 budynek został sprzedany związkom zawodowym, które zaadoptowały go na swoją siedzibę (nowa nazwa: Gewerkschaftshaus). Nowi właściciele podjęli się dwukrotnej przebudowy sali głównej w 1903 i 1913 roku. Ostatnia zmiana była gruntowna, powiększono powierzchnię sali, dobudowano galerie i zaopatrzono w obszerną scenę z podscenium i sznurownię. Autorem projektu był Max Matthias. Zaraz potem salę wyposażono w kabinę do projekcji filmowej, usytuowaną nad dachem drugiej, mniejszej sali. W 1922 r. budynek rozbudowano w kierunku północnym, dodając zaprojektowaną przez Fedora Bernerta siedzibę Kasy Oszczędności. Po wojnie w budynku mieścił się Wojewódzki Dom Kultury, od lat 90. XX wieku Centrum Sztuki Impart, obecnie jest to siedziba Biura Festiwalowego Impart 2016. Nazwa "Impart" pochodzi od Państwowego Przedsiębiorstwa Imprez Estradowych "Impart" Powstało ono w pierwszej połowie lat 70 tych z połączenia "Hali Ludowej" z "Estradą Dolnośląską". b/h/ ul. Mazowiecka więcej zdjęć (190) Dawniej: Herbert Welkisch Strasse, Margarethenstrasse, Małgorzaty (1945-1947) Ulica należy do najstarszych we Wrocławiu - pierwsze wzmianki o niej pojawiają się już w 1350 r. kiedy to występowała pod nazwą Krötengasse (ul. Żabia). Po regulacji rzeki Oławy w XVIII w. ulica nabrała obecnego kształtu. Wtedy też najprawdopodobniej wskutek błędnej interpretacji słowa Kröte (ropucha) na Grete (oboczna forma imienia Małgorzata), zaczęto używać nazwy Margaretestr. W 1873 r. na terenie należącym do browarnika Paula Scholza wzniesiono etablissement według projektu Friedricha Barchewitza. Założenie znane także pod nazwami Concordia Theater, Deutsches Theater czy Gewerkschaftshaus przebudowano w 1913 r. Dziś nadal pełni swą funkcję jako Centrum Sztuki Impart. Po przejęciu władzy przez hitlerowców patronem ulicy został jeden z ich "bohaterów" Herbert Welkisch. Z wojny ocalał tylko wspomniany gmach dawnego etablissementu pod nr 17 wraz z sąsiadującą kamienicą nr 19, oraz naprzeciwko kamienice nr 30-34. Te ostatnie zostały wyburzone pod koniec lat 90. XX w. |