Port Drzewny w Bydgoszczy – akwen na rzece Brdzie w Bydgoszczy, służący do magazynowania drewna w jego spławie na zachód drogą wodną Wisła-Odra oraz przerobu w miejscowych zakładach przemysłu drzewnego. Został zbudowany w 1879 roku, a rozbudowany w 1906. Po zmniejszeniu transportu drewna do Niemiec, co nastąpiło po roku 1920 był tylko częściowo wykorzystywany. W 1920 akwen w Brdyujściu zaadaptowano na tor regatowy, zaś nazwa „port drzewny” pozostała jako pojęcie używane w kontekście historycznym.
Położenie
Port Drzewny w Bydgoszczy położony był w dolnym odcinku Brdy, w pobliżu ujścia tej rzeki do Wisły. Zajmował specjalnie urządzony akwen o powierzchni 60 ha oddzielony wałem od Wisły (dziś tor regatowy) oraz podpiętrzony odcinek Brdy o długości 6 km, od śluzy Brdyujście do śluzy Kapuściska.

Historia 1879-1920
Geneza Portu Drzewnego w Bydgoszczy wiąże się ze wzrastającym od połowy XIX wieku spławem drewna Kanałem Bydgoskim do Niemiec. O ile przez śluzę II Kanału Bydgoskiego w latach 1818-1822 r. prześluzowano średnio 800 tratw drewnianych rocznie, to w latach 1868-1872 było ich 30,6 tysięcy, czyli 38 razy więcej[1].

Źródło i więcej informacji Wikipedia: