Ulica Sukienników pierwotnie nosiła nazwę Ramy (Rahmy). W 1935 roku otrzymała nazwę Bronisława Pierackiego, ministra zamordowanego przez nacjonalistów ukraińskich. W 1939 roku Niemcy natychmiast nazwali ją Adolfhitlerstrasse. Po wojnie na wniosek sekretarza PPR 22 lipca 1945 roku przybito tabliczkę: ul. Generalissimusa Józefa Stalina. W listopadzie 1956 roku nadano jej nazwę Sukienników - w nawiązaniu do dziejów miasta.

Uliczka wychodząca ze Starego Rynku w kierunku południowym. Prowadziła do Bramy Zakonnej (Mnichowskiej), która jako jedyna z miejskich bram nie była zwieńczona wieżą, była po prostu furtą w murze, zamykaną żelazną kratą, z mostem zwodzonym (a raczej kładką) nad fosą. Augustianie, jako zakon żebraczy, w myśl średniowiecznych reguł nie mogli osiedlać się w obrębie miast, dlatego też zakonnikom przybyłym w 1356 roku ze Stargardu Szczecińskiego Krzyżacy wskazali siedlisko nad jeziorem, w odległości ok. 200 metrów od murów miasta. Kontakty mnichów z władzami i mieszkańcami miasta były jednak konieczne z wielu względów (m.in. w celach aprowizacyjnych), mieli także prawo kwestować na terenie miasta.
W XVIII w. po obu stronach ulicy było łącznie 8 zabudowanych parceli, w tym spichlerz ławnika Jeremiasza Lessego i stajnia rajcy Jerzego Lessego.
Wąska i krótka uliczka nie zyskała nigdy znaczenia w życiu handlowym. Fundamenty furty zakonnej odkryto podczas prowadzonej w 2009 r. modernizacji ulicy - miejsce to zaznaczono odmiennym brukiem.
Nazwę Augustiańskiej na Bankową (w związku z gmachem NBP po drugiej stronie ul. Sukienników) zmieniono w grudniu 1951 r.

...na podst. "Tajemnice chojnickich ulic" autorstwa K.Ostrowski / Z.Buława