W 1615 r. wzniesiono drewnianą kaplicę, stanowiącą prezbiterium obecnego kościoła. W 1712 r. dobudowano do niej nawę staraniem Antoniego Stoińskiego, ówczesnego właściciela wsi. W 1850 r. dostawiono od zachodu wieżę. Odnowiony w 1873 r. Wielokrotnie restaurowany, ostatnio w 1995 r.
Konstrukcji zrębowej, oszalowany. Orientowany. Jednonawowy, z prostokątną nawą i węższym prezbiterium zamkniętym trójbocznie. Od północy przy prezbiterium zakrystia, przy nawie – kruchta. Od zachodu, na przedłużeniu nawy, wieża konstrukcji słupowej. Dachy kryte gontami. Wieża zadaszona czteropołaciowo z ażurową latarnią i cebulastym hełmem zwieńczonym iglicą z kulą i krzyżem. Nad nawą wieżyczka na sygnaturkę. W prezbiterium i nawie sklepienia kolebkowe.
W manierystycznym ołtarzu głównym z 1629 r. gotycka figura Madonny z 1500 r., wczesnobarokowy obraz Zwiastowania Marii z 1642 r. i późnorenesansowe malowane wizerunki świętych w uszakach. Cztery ołtarze boczne: dwa wczesnobarokowe z ok. poł. XVII w. z barokowym obrazem Adoracji Chrystusa i późnorenesansowym obrazem Madonny ze śś. Katarzyną i Barbarą z ok. 1600 r. oraz dwa barokowe z poł. XVIII w. Na bogato profilowanej belce tęczowej barokowy krucyfiks z 2 poł. XVII w. Późnorenesansowa ambona z 2 poł. XVII w. Późnogotyckie rzeźby śś. Michała i Mikołaja z początku XVI w.; późnorenesansowa rzeźba św. Katarzyny z 1629 r.; obraz Madonny z Dzieciątkiem z 2 poł. XVII w. Na wieży dzwon z 1678 r.

Za: