Położony na zachód od pl. Ratuszowego, wzdłuż rzeki Białej, park o powierzchni 9800 m² został założony w 1897 r., stanowiąc integralną część założenia urbanistycznego wokół gmachu ratusza. Największą atrakcją parku jest głaz narzutowy - czerwony granit skandynawski z czasów zlodowacenia, znaleziony w Lipniku i podarowany w 1908 r. bialskiemu muzeum.

Dzisiejszy pl. Ratuszowy rozciągający się między ul. Stojałowskiego a Dmowskiego powstał w II poł. XIX w. jako Targ Świński (Schweinsplan). W 1869 r. we wschodniej jego części powstał kompleks zabudowań fabryki sukna Franciszka Vogta, a w roku 1890 r. w sąsiedztwie fabryki wybudowano siedzibę straży pożarnej. Odtąd plac nosił nazwę Feuerwehrplatz (Plac Straży Ogniowej) i przestał pełnić funkcję targu. W 1895 r. rozpoczęto budowę obecnego gmachu ratusza - do dziś jednej z najokazalszych budowli Bielska-Białej. Z tej racji plac, przemianowany na Rathausplatz, awansował do rangi nowego \"forum\" Białej. Zaczęły powstawać nowe budowle - rozebrany w 1972 r. kinoteatr, gmach Pekao, kamienice oraz druga hala fabryki Vogta. Ponadto w 1897 r. na zachód od ratusza powstał park miejski o powierzchni 9800 m², stanowiący naturalne przedłużenie placu. Jednocześnie do przełomu lat 70. i 80. przez plac biegła ważna arteria komunikacyjna - jej przeniesienie na równoległą ul. Dmowskiego jest chyba jedynym pozytywem budowy Osiedla Śródmiejskiego. Dziś pięknie zrewitalizowany (zarówno nawierzchnia, jak i budynki), a przy tym nie zepsuty przez fantazję architektów jest jednym z najbardziej chwalebnych miejsc Bielska-Białej.