W tydzień po zajęciu Tczewa, Niemcy oprócz prowizorycznej odbudowy starych mostów, wysadzonych przez polskich saperów 1 września 1939 roku, przystąpili do budowy nowego na wybranym wcześniej terenie (około 3 km na południe od Tczewa) Badania geologiczne tego rejonu, pod pretekstem budowy nowego kabla telekomunikacyjnego pomiędzy Rzeszą a Prusami Wschodnimi, zostały przeprowadzone w latach 1936-37. Budowa mostu trwała jedynie 18 miesięcy, dzięki wcześniejszemu wykonaniu dokumentacji i konstrukcji stalowych, zbudowanych w Gdańsku jeszcze przed wojną i tam składowanych, a następnie dostarczonych za pomocą barek na plac budowy. Most o całkowitej długości 982.5 m i dziewięciu przęsłach o konstrukcji blachownicowej, z których trzy najdłuższe zostały zawieszone ponad nurtem Wisły, a pozostałe nad prawobrzeżnymi terenami zalewowymi, ma jezdnię o szerokości 12 m ułożoną bezpośrednio na dźwigarach mostowych. Całkowita szerokość mostu wynosi18.6 m.

Architektem Reichsstraßenbrücke był znany projektant autostradowych mostów Fritz Tamms.



Trzy środkowe przęsła (z ogólnej liczby 9) wykonała szczecińska firma "Gollnow und Sohn" (ta sama, która zrobiła przęsła dla mostu przez Odrę Wschodnią pod Szczecinem.

Pozostali wytwórcy konstrukcji stalowej z Knybawy to "HOE Eggers und co." z Hamburga oraz "Gutehoffmungshutte Werk Sterkrade".

Przęsła bezpośrednio nad Wisłą nie są oryginalne, obecne 3 przęsło (licząc od zachodu) zostało zmontowane z kawałków zniszczonych przęseł 2 i 3, a przęsła 1 i 2 zostały zbudowane w Stoczni Gdańskiej na podstawie oryginalnych planów niemieckich.



W styczniu 1945 roku most został wysadzony przez Niemców (zniszczone zostały przęsła nurtowe: I, II, III, a VI uległ uszkodzeniu). Do odbudowy przystąpiono w 1946 roku i zakończono ją 17 grudnia 1950 roku.



Na podstawie: