7 IV 1857 położono kamień węgielny pod budowę nowej synagogi w Ostrowie, usytuowanej przy ul. Raszkowskiej. Budowniczym jej był Moritz Landé, potomek pierwszego rabina ostrowskiego.
Synagogę w stylu mauretańskim oddano do użytku w 1860 r.

Okazały budynek utrzymany jest w stylu mauretańskim, zwanym też pseudomauretańskim, powstałym na bazie zasadniczo muzułmańskiego stylu ukształtowanego w Afryce Północnej i Hiszpanii. Wybór takiego stylu miał na celu podkreślenie orientalnego pochodzenia społeczności żydowskiej. Obecne są też naleciałości architektury typowo dziewiętnastowiecznej (neorenesansowej) i stylu bizantyjskiego. Budynek jest szeroki, masywny, z dwiema wieżami położonymi na bokach budynku.

Budynek będący jednym z najokazalszych w mieście był świadkiem nieszczęścia, które wydarzyło się w Ostrowie w święto Jom Kipur w 1872 r. Przyczyną wypadku było przerwanie dopływu gazu za pomocą którego synagoga była oświetlana. Doprowadziło to do paniki w wyniku której stratowano na śmierć 19 osób. Katastrofa ta odbiła się głośnym echem w ówczesnym państwie niemieckim.

W 1903 roku przeprowadzono remont budynku.

Po II wojnie światowej ostrowska synagoga przez wiele lat wykorzystywana była jako magazyn mebli. Później systematycznie niszczała. Dopiero w 2005 r. doszło do ugody między władzami Ostrowa i Gminą Żydowską we Wrocławiu, która budynek synagogi sprzedała miastu Ostrów Wielkopolski. Władze Ostrowa zobowiązały się do wyremontowania synagogi. W budynku synagogi, której remont jeszcze się nie rozpoczął, odbywają się sporadycznie przedstawienia teatrów amatorskich oraz koncerty muzyki.

W 2010 roku rozpoczęto prace związane z renowacją i modernizacją budynku. Projekt jest współfinansowany ze środków unijnych z Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 na rozwój kultury i dziedzictwa narodowego.
Okazały budynek utrzymany jest w stylu mauretańskim, zwanym też pseudomauretańskim, powstałym na bazie zasadniczo muzułmańskiego stylu ukształtowanego w Afryce Północnej i Hiszpanii. Wybór takiego stylu miał na celu podkreślenie orientalnego pochodzenia społeczności żydowskiej. Obecne są też naleciałości architektury typowo dziewiętnastowiecznej (neorenesansowej) i stylu bizantyjskiego. Budynek jest szeroki, masywny, z dwiema wieżami położonymi na bokach budynku.

Źródło: Autorzy: Licencja: [ CC-BY-SA 3.0] oraz