starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 14 głosy | średnia głosów: 6

Polska woj. dolnośląskie Jelenia Góra Centrum ul. Obrońców Pokoju Tauron Ekoenergia

14 marca 2016 , Widok z Wieży Bramy Zamkowej na główne budynki Tauron Ekoenergii przy ul. Obrońców Pokoju.

Skomentuj zdjęcie
Mam pasujące porównanie z 2014. Zaraz dodam.
2016-03-14 22:06:03 (10 lat temu)
do fantom: To dodaj :-)
2016-03-14 22:11:55 (10 lat temu)
fantom
+1 głosów:1
do antypuszka©: Pewne elementy pokrywają się (budynek po lewej i ulica - idealnie), a inne trochę mniej. Wynika to z różnicy parametrów obiektywów.
Komentarz został edytowany przez użytkownika - powód: aaaaa
2016-03-14 22:14:21 (10 lat temu)
antypuszka©
+1 głosów:1
do fantom: Porównanie trafione :-)
2016-03-14 22:59:11 (10 lat temu)
antypuszka©
Na stronie od 2014 styczeń
12 lat 3 miesiące 29 dni
Dodane: 14 marca 2016, godz. 21:28:10
Autor zdjęcia: antypuszka©
Rozmiar: 1800px x 1155px
Aparat: DSC-HX300
1 / 1250sƒ / 3.2ISO 807mm
1 pobranie
1050 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia antypuszka©
Obiekty widoczne na zdjęciu
elektrownie
Tauron Ekoenergia
więcej zdjęć (30)
Dawniej: Jeleniogórskie Elektrownie Wodne Spółka z o.o. Niederschlesische Elektrische Aktiengesellschaft
Charakterystyczne ceglane budynki przy ul. Obrońców Pokoju wzniesiono na początku XX w. Wcześniej teren ten należał do szpitala Bożego Ciała, który zlikwidowano w połowie XIX w. Pozostawiono tu jedynie niewielki pawilon stojący bokiem do ulicy, w którym do 1945 r. mieściła się tzw. Kuchnia ludowa (Volkskuche). Przygotowywano w niej i wydawano bezpłatne lub niedrogie posiłki dla bezrobotnych i najbiedniejszych mieszkańców Jeleniej Góry. Od średniowiecza do XVIII w. znajdował się tu też niewielki cmentarz dla pensjonariuszy szpitala.
W 1907 r. postanowiono wznieść tutaj budynki miejskiej elektrowni, której praca miała wspomóc dotychczasową sieć elektryczną, zasilaną z elektrowni w Leśnej. Pierwszy prąd z nowego zakładu popłynął 1 sierpnia 1908 r i docierał do 252 domów.
Budynek składał się z piętrowej części biurowej, gdzie były też mieszkania dla urzędników oraz parterowej hali maszyn. W niej znajdowały się zasilane ropą generatory prądotwórcze i baterie akumulatorów. W 1923 r. zainstalowano tu po dwa agregaty prądotwórcze i silniki Diesla. Takie same stosowane były m.in. w U-Bootach. Ustawiono je na żelazobetonowym bloku o grubości dochodzącej do 6 m. Współpracowały z nimi podwójne maszyny dynamowe, każda po 300 kW.
Warto zwrócić uwagę, iż w części biurowej, od południowego wschodu, jedne z bocznych drzwi ujęte są w oryginalny barokowy portal kamienny z wyraźnie widoczną datą 1747. Pochodzi on zapewne z rozebranych zabudowań wcześniejszego szpitala Bożego Ciała.
Elektrownia działała do lat pięć dziesiątych XX w. Potem znajdowały się tu jedynie biura i warsztaty mechaniczne Rejonu Energetycznego Jelenia Góra a w stojącym bokiem do ul. Obrońców Pokoju budynku dawnej kuchni ludowej mieściły się Biura Obsługi Klientów. Na przełomie lat 2005-2006 w wyniku zmian organizacyjnych Rejon Energetyczny Jelenia Góra przeniesiony został na ul. Wincentego Pola, Biuro Obsługi Klientów na ul. Krótką, a budynki po generalnej modernizacji zostały siedzibą spółki Jeleniogórskie Elektrownie Wodne przekształconej następnie w Tauron Ekoenergia.

Ivo Łaborewicz „Słowo Jeleniogórskie” z dnia 16.05.2003 r.

Widoki z Wieży Bramy Zamkowej
więcej zdjęć (164)
Panoramy Jeleniej Góry
więcej zdjęć (535)
Dawniej: Perspektive
ul. Obrońców Pokoju
więcej zdjęć (1166)
Dawniej: Sackgasse, Hospitalstrasse
Ul. Obrońców Pokoju (Hospitalstrasse)

Ulica ukształtowała się, podobnie jak sąsiadujące z nią ul. Podwale (Äusere Burgstrasse) i ul. Jana III Sobieskiego (Greiffenbergerstrasse) około połowy XVIII wieku. Swoją nazwę zawdzięczała położonemu u jej wylotu w stronę Podwala szpitalowi „Zum Leichnam Christi”, o średniowiecznym rodowodzie. W bezpośrednim jego sąsiedztwie znajdował się cmentarz, zlikwidowany zapewne jeszcze w XVIII w., na miejscu którego na początku XX wieku wybudowano zakład energetyczny (Städtische Elektrizitätswerk), z którego zachował się budynek maszynowni (nr 2a). Z tego samego okresu pochodzi sąsiadujący z nim budynek dawnej gazowni (obecnie nr 2). U wylotu ulicy w stronę północną w miejscu magazynu i wieży wodnej w latach 1787–1857 wybudowano rafinerię cukru (architekt K. G. Langhans), w II połowie XIX wieku przebudowaną na koszary (lata 1861–1863). W jej okolicy już od połowy XVIII wieku znajdował się dom opieki (Pflegehaus — obecny budynek nr 9). W jego pobliżu w 1801 ukończono budowę nowego szpitala “Corpus Christi”.
Dawny charakter ulicy został całkowicie zatarty przez budowę dzielącej ją na dwie części obwodnicy miejskiej oraz dworca autobusowego. Zachowały się pojedyncze relikty dawnej zabudowy (jej najstarszym elementem jest budynek nr 9) oraz zespół koszar.
Studium historyczno - urbanistyczne 2002