Dokładna data wzniesienia budynku nie jest znana. Zbudowany zapewne pod koniec XVIII wieku dla Makomaskich. Do początku XX wieku pełnił funkcję domu mieszkalnego dla dziedzica. Następnie po wybudowaniu nowego pałacu dla Gumińskich zamieniony został na rządcówkę. Prawdopodobnie remontowany i częściowo przekształcony w okresie międzywojennym. Generalny remont przeprowadzono w latach 80-tych, zmieniono wówczas układ wnętrza i kształt dachu. Dawny dwór usytuowany był na południowy-zachód od pałacu w odległości około 45 metrów. Ustawiony kalenicowo w stosunku do głównej drogi nad silnie opadającym stokiem. Od zachodu sąsiaduje z nowym blokiem mieszkalnym. Budynek murowany z cegły ceramicznej, otynkowany o grubości murów zewnętrznych około 70-80 cm. Stropy drewniane, belkowe z podsufitką i tynkiem założonym na trzcinie. Wewnątrz deskowe podłogi. Stolarka okienna drewniana, w większości współczesna. Przedwojenna stolarka drzwiowa częściowo zachowana,drzwi jedno- i dwuskrzydłowe, płycinowe z kowalskimi zawiasami i starymi mosiężnymi klamkami. Więźba dachowa nowsza, stolcowa. Dach dwuspadowy, kryty eternitem falistym. Budynek jednokondygnacyjny, podpiwniczony, wzniesiony na planie prostokąta. Układ wnętrz dwutraktowy, wielodzielny. W części wschodniej trakty rozdzielone korytarzem. Wejścia w elewacji północnej i wschodniej ścianie szczytowej poprzedzone nowym gankiem. Przy zachodniej ścianie szczytowej wejście do piwnicy. Elewacje wzdłużne pięcioosiowe, południowa z prostokątnymi otworami okiennymi, północna z otworami drzwiowymi i okiennymi rozmieszczonymi na przemian. Elewacje szczytowe dwuosiowe z dobudówkami. Naroża budynku elewacji północnej i południowej ujęte pilastrami, pod okapem profilowany gzyms wieńczący, dołem wyodrębniony cokół, od południa zrąb wzmocniony szkarpami. Wnętrze: Z dawnego wyposażenia zachowana jedynie szafa w ścianie, w kuchni od północnego-wschodu. Za