W 1903 r. obiekt zwany „Zamkiem Branickim” wraz z folwarkiem został zakupiony przez Fundację Maryjną ks. J. Nathana i stał się częścią zakładu psychiatrycznego w Branicach. W lat. 1922-1925 przeszedł generalny remont, przeznaczono go na Dom dla niedorozwiniętej młodzieży pod wezwaniem św. Rafaela. Obiekt był częścią szpitala do 1982 r., kiedy to został opuszczony i zabezpieczony. W 1996 r. szpital w Branicach przekazał go bezpłatnie urzędowi gminy. Obecnie pałac jest własnością prywatną, prowadzono w jego wnętrzach prace remontowe, ale zostały one przerwane. W internecie w 2008 r. można było znaleźć ofertę sprzedaży budynku. Od 2009 r. działa oficjalna strona obiektu, wynika z niej, że oferta sprzedaży jest w dalszym ciągu aktualna.
Obiekt murowany z kamienia i cegły, potynkowany, dwuskrzydłowy, na planie zbliżonym do litery „L”. Skrzydło zachodnie trzykondygnacyjne, skrzydło południowe dwukondygnacjowe na wysokich piwnicach, obydwa skrzydła nakryte dachami mansardowymi z lukarnami. Fasada 15-osiowa z pozornym ryzalitem centralnym, poprzedzonym gankiem na rzucie półkola zwieńczonym tarasem. Elewacje zachowały resztki klasycystycznych zdobień, fragmenty gzymsów, obramienia okienne. Wnętrza zdewastowane, za wyjątkiem zabezpieczonej kaplicy w skrzydle południowym. Wokół pałacu zaniedbany park o pow. 2,8 ha, z trzech stron malowniczo otoczony rzeką. Obiekt ten nie został wpisany do rejestru zabytków sztuki.
Na podst. palaceslaskie.pl