Należący do miasta szpital wraz z kościołem św. Trójcy został zbudowany według projektu architekta Carla Schmidta w latach 1867-69. Koszty budowy wyniosły 55126 talarów. W projekcie kościoła istotne poprawki wniósł miejski radca budowlany Carl Johann Christian Zimmermann.
Szpital św. Trójcy działał przy ul. Świdnickiej od średniowiecza prowadzony początkowo przez joannitów, a od czasów reformacji przez kościół luterański. Po sekularyzacji stał się placówka miejską. Ze względu na brak możliwości dalszego rozwoju w dotychczasowej lokalizacji w centrum miasta zdecydowano o zakupie w roku 1865 nowej działki, na której można by było zbudować nowy szpital wraz z kościołem. Szpital zajmował się opieką nad osobami starszymi, pod koniec jego istnienia przyjmowano osoby, które ukończyły 55 rok życia.
Kościół jest budowlą neogotycką, orientowaną, na planie krzyża łacińskiego. został oddany do użytku 4 lipca 1869 r. Połączony był z oba budynkami szpitala krytymi gankami. Wewnątrz znajdowały się 19-głosowe organy , a w wieży trzy dzwony. W roku 1900 powstała nowa ewangelicka parafia i od tej pory kościół pełnił funkcje świątyni parafialnej, a ponieważ należał do miasta parafia płaciła miastu roczny czynsz w wysokości 3000 marek do czasu budowy nowego kościoła parafialnego. Ponieważ plany budowy nowej świątyni przy alei Pracy nie zostały zrealizowane, był on kościołem parafii ewangelickiej do końca wojny.
Budynki szpitala i kościół zostały zniszczone w czasie oblężenia miasta w roku 1945, na ich miejscu urządzono w latach sześćdziesiątych w czynie społecznym park.