Budynek Hotelu pod Cesarskim Orłem został wzniesiony na początku XX w. na działkach zajmowanych pierwotnie przez osadę rybaków sopockich. Według planu Schapera z 1830 r. skrzyżowanie ul. Rybackiej oraz ul. Południowej (obecnie ul. Ogrodowa oraz ul. Grunwaldzka) zajmowane były przez działki rybaków o numerach (zaczynając od str. północnej) 16, 12 oraz 18, gdzie dwie z nich były pierwotnie zabudowane.Domy znajdujące na działkach widoczne są na planie Sopotu z 1881 i 1895 r. Według przewodników i reklam, sam hotel został ufundowany w 1906 r przy ul. Południowej 16. W 1909 r. właścicielem hotelu był Frantz Albrecht. Hotel reklamował się jako położony bezpośrednio przy morzu, w bliskości Łazienek Familijnych, Parku Zdrojowego, posiadający restaurację z ładną werandą, oferujące wyśmienite podwieczorki, oraz pokoje z lub bez pensji. Hotel posiadał też linię telefoniczną o numerze 195. Książka adresowa z 1912 r. jako hotelarza wskazuje Johanna Nagela (prawdopodobnie syna Franza Albrechta i Marii Nagel). Oprócz niego pod adresem tym zameldowany był Walter Flier przedstawiciel handlowy, Johan Kurland, sekretarz sądowy, Robert Bartz, przedsiębiorca budowlany oraz Frida Engler, nauczycielka. W 1922 r. jako właścicieli i osoby prowadzące hotel książka adresowa wskazuje Franza i Marię (z domu Nagel) Albrecht. Zameldowany był tu również kucharz, 4 pokojówki,kamerdyner, a także 5 lokatorów,w sumie 14 osób. W 1937 r. właścicielem hotelu był spadkobierca Johannesa Albrechta, a on sam wskazywany był jako jego dyrektor. W 1942 r. hotel powiększył się rozszerzając na numery domów przy o numerach 12/16 (12,14,16). Wcześniej pod numerem 12/14 działał Hotel Dwór Petersburski, którego właścicielem był Słupiński. Hotel ten później przemianowany został na na Hotel Savoy. Sam Albrecht uciekł w styczniu 1945 r. na pokładzie statku Gustloff do Szlezwika-Holsztynu. W czasie działań wojennych znajdował się tutaj hotel polowy dla żołnierzy niemieckich a tuż po wojnie radzieckich. Po wojnie działał tu jakiś czas Hotel Nadmorski, a następnie Szpital Reumatologiczny. Dom po numerze 16 istnieje do dziś, a kamienice o numerach 12 i 14 zostały przebudowane w ok. 2000 r.

Za: