Na początku XX w. zadecydowano o wzniesieniu nowego kościoła. Budowę sfinansowano z publicznej kolekty, która z inicjatywy past. Alfreda Freyschmidta przez pięć lat była prowadzona w całej prowincji śląskiej, a dodatkowo została wsparta dotacją rodziny Schaubertów. Decyzję podjęto 4. marca 1906 r., a na miejsce budowy wybrano plac przy dzisiejszej ul. Trzebnickiej, na pograniczu Obornik Dolnych i Górnych. Plany opracowali architekci: Gaze i Bőttcher. Uroczystość położenia kamienia węgielnego odbyła się 17. czerwca 1907r. Budowa kościoła trwała ponad rok, a prace prowadził mistrz budowlany Richter z Trzebnicy. Powstał budynek o długości 37m, szerokości 23m, o wieży wysokiej na 42m, na której umieszczono zegar z czterema tarczami z mechanizmem firmy Uhrenfabrik von Rochlitz z Berlina, wykonany przez obornickiego zegarmistrza Roberta Pfeiffera. Na hełmie wieży był 1,5-metrowy krzyż, a we wnętrzu wieży trzy dzwony o tonach: .f., .a., .c. Najstarszy z nich pochodził z 1607r., drugi z 1697r. i trzeci, ufundowany z okazji budowy nowego kościoła, z 1908r.

Budynek, o kształcie zachowanym do dzisiaj, łączy cechy wewnętrzne stylu neoromańskiego z zewnętrznymi stylu neogotyckiego. Wykonany został z cegły. Przewidziano w nim 800 miejsc siedzących. 550 na dole i 250 na emporach. Organy wykonała firma E. Wilhelm z Wrocławia. W ołtarzu umieszczono obraz ofiarowany przez Klarę Grapow: reprodukcję dzieła Antona van Dycka „Zdjęcie Chrystusa z krzyża”, a po obu jego stronach drewniane figury św. Jana i św. Pawła.

za :