 | Polska › woj. lubuskie › powiat zielonogórski › Nowogród Bobrzański › Krzystkowice › Fabryka amunicji |
maj 2008 , Mocowania zewnętrznych walczaków – potężnych zbiorników na komponenty materiałów wybuchowych. Do produkcji prochu bezdymnego (trójnitrocelulozy) i trotylu (trinitrotoluenu) używana jest tzw. mieszanka nitrująca, tj. mieszanina kwasów azotowego i siarkowego, stąd te kobylaste walczaki. W ogóle, to otrzymywanie materiałów pirotechnicznych jest banalne, nie wymagające specjalnie skomplikowanych procesów chemicznych. Największym problemem jest zapewnienie bezpieczeństwa produkcji.
zuf
 Mieszanina kwasów azotowego i siarkowego - woda królewska :) 2010-03-22 22:23:31 (16 lat temu)
do zuf: ..azotowego i solnego. Piszę o tym, żebyś przypadkiem bawełny strzelniczej nie wyprodukował:) 2010-03-23 10:53:26 (16 lat temu)
do † Festung: Kurde bele... Znów nie uważałem na wykładzie... :( 2010-03-23 11:04:05 (16 lat temu)
|
|
Na stronie od 2003 listopad
22 lat 5 miesięcy 1 dzień |
 |
zakłady przemysłowe
|
Założona prawdopodobnie w 1939 roku jako filia koncernu IG Farben. Profil produkcji nie do końca poznany z powodu braku dokumentacji. Na bardzo ściśle strzeżonym terenie zakładu znajdowały się bloki mieszkalne i kasyna, własna straż pożarna i sieć kolejowa z licznymi rampami przeładunkowymi. Istniała tu też filia obozu koncentracyjnego Gross Rosen, więźniowie którego stanowili dużą część siły roboczej fabryki.
Część urządzeń zdemontowana i ewakuowana krótko przed ofensywą armii radzieckiej, reszta zdemontowana przez Rosjan po wojnie. Do dziś pozostają konstrukcje betonowe, ruiny hal produkcyjnych, olbrzymie silosy pokryte kilkumetrową warstwą ziemi, na których zdążyły już wyrosnąć drzewa. Widoczne pozostałości infrastruktury w postaci sieci dróg i linii kolejowych oraz schronów (służących w przypadku nalotów oraz wybuchów w wyniku wypadków przy pracy). Teren obecnie niestrzeżony stanowi okoliczną atrakcję turystyczną.
Za Wikipedią, Festung.
Vide więcej:
Dzielnica Nowogród Dolny stanowi zachodnią, lewobrzeżną część Nowogrodu Bobrzańskiego, znajduje się na terenie dawnego miasta Christianstadt (prawa miejskie od 1659 r.). Nazwa miasta Christianstadt powstała na cześć założyciela i właściciela okolicznych dóbr ziemskich - Christiana von Promnitza. W połowie lat 30-tych XX wieku na zachód od miasta powstaje kombinat zbrojeniowy DAG "Alfred Nobel" wchodzący w skład koncernu "IG Farben", a także na jego potrzeby filia obozu koncentracyjnego Gross-Rosen. W wyniku znacznych zniszczeń podczas II wojny światowej miasto utraciło prawa miejskie, pierwsza powojenna nazwa miejscowości to Krystkowice, późniejsze Krzystkowice istniejące jako oddzielna wieś do 1 stycznia 1988 r., kiedy to w połączeniu z częścią prawobrzeżną - wsią Nowogród Bobrzański tworzą obecne miasto pod tą samą nazwą.
Krzystkowice (niem. Christianstadt) – byłe miasto w województwie lubuskim, obecnie zachodnia dzielnica miasta Nowogród Bobrzański (także nazywana Nowogrodem Dolnym), leży na lewym brzegu rzeki Bóbr przy drodze krajowej nr 27, stacja kolejowa Nowogród-Osiedle. W latach 1973-1976 miejscowość była siedzibą gminy Krzystkowice.
Miasto powstało w XVII w. pod nazwą Christianstadt, upamiętniającą jego założyciela, Christiana von Promnitz - właściciela okolicznych dóbr. Osada uzyskała prawa miejskie w 1659 r. W połowie lat 30. XX w. powstał nieopodal kombinat zbrojeniowy DAG "Alfred Nobel" wchodzący w skład koncernu "IG Farben".
W 1946 r. silnie zniszczone miasto zostało włączone (tracąc prawa miejskie) do nowo powstałego województwa wrocławskiego na terenie powojennej Polski, pod nazwą Krzystkowice (w pierwszych latach po wojnie używano także nazwy Krystkowice).
1 stycznia 1988 roku z wsi Krzystkowice (823 ha) i Nowogród Bobrzański (653 ha) utworzono nowe miasto Nowogród Bobrzański (pod względem prawnym Krzystkowice nie zostały zatem włączone do Nowogrodu, lecz utworzone zostało nowe miasto, które przejęło nazwę swojej prawobrzeżnej części). Obecne miasto Nowogród Bobrzański stanowi przestrzennie niespójną całość (znaczna odległość między osiedlami bez fizycznej styczności). Fakt ten, a także brak integracji społeczności lokalnych tworzy problemy rozwoju miasta, tym bardziej, że obecny organizm miejski przecina historycznie utrwaloną granicę Śląska i Łużyc.