Huta Stalowa Wola, powstała jako jeden z najważniejszych zakładów planu Centralnego Okręgu Przemysłowego, którego pomysłodawcą i twórcą był wicepremier do spraw gospodarczych - inżynier Eugeniusz Kwiatkowski.
W 1937 roku na ówczesnym obszarze Puszczy Sandomierskiej, na gruntach królewskiej wsi Pławo wybrano lokalizację dla Zakładów Południowych. Wycięto pierwsze sosny i przygotowywano teren pod budowę. 20 marca 1937 roku rozpoczęto budowę Zakładów Południowych specjalizujących się w produkcji sprzętu artyleryjskiego. Jeszcze przed wybuchłem II wojny światowej powstała m.in. stalownia, prasownia i warsztaty mechaniczne. Tempo pracy było zdumiewające: w marcu 1937 roku - rozpoczęto budowę, w grudniu- zmontowano większość konstrukcji żelaznych, 7 kwietnia 1939 roku została ostrzelana pierwsza armata na strzelnicy zakładowej, a 5 września 1938 r. wytopiono pierwszą stal szlachetną. 14 czerwca 1939 roku w Stalowej Woli, w obecności prezydenta Mościckiego i wicepremiera Kwiatkowskiego odbyło się poświęcenie Zakładów Południowych - chluby Centralnego Okręgu Przemysłowego. Wzniesiono jeden z największych i najnowocześniejszych zakładów hutniczych na kontynencie europejskim, dający pracę dla około 3500 osób. Wraz z nimi "rosły w oczach" pierwsze przyfabryczne osiedla mieszkaniowe. Powstawało nowe hutnicze miasto, które w styczniu 1939 roku nazwano Stalowa Wola.
Wybuch drugiej wojny światowej i okupacja hitlerowska zniweczyły ambitne plany zakładu. Wojna zatrzymała ten niesamowicie szybki rozwój osiedla i przemysłu. Podczas okupacji w latach 1939 - 44 istniał tu obóz pracy przymusowej dla Żydów z Polski i innych krajów. Pracowało tu około 2 tysięcy więźniów, większość z nich zamordowano. Zakłady przemysłowe pracowały dla potrzeb niemieckich wytwarzając sprzęt artyleryjski oraz inne elementy uzbrojenia. Na terenie Stalowej Woli działał ruch oporu. Przeprowadzano akcje wywiadowcze, sabotażowe oraz likwidację kolaborantów. Udział w konspiracji wielu mieszkańców przypłaciło życiem lub zdrowiem. Tuż przed wycofaniem się Niemcy rozpoczęli grabież i dewastację fabryki, wywózkę większości maszyn. 5 stycznia 1945 roku po działaniach wojennych oficjalnie uruchomiono Zakłady Południowe, w których rozpoczęto modernizację i wznowiono produkcję. Były pierwszym znaczącym ośrodkiem przemysłowym na wyzwolonych terenach. 20 marca 1948 roku zmieniono im nazwę na Huta Stalowa Wola.
Huta Stalowa Wola stała się znaczącym ośrodkiem przemysłowym w Polsce. Dzięki produkcji maszyn budowlanych (ładowarek, spychaczy, dźwigów, koparek), maszyn drogowych i sprzętu wojskowego jest znana na całym świecie. Zlokalizowany przemysł elektromaszynowy, zbrojeniowy, hutniczy i energetyczny przyczynił się do intensywnego rozwoju miasta. W latach swej świetności kształtowała oblicze miasta, wówczas popularne było powiedzenie "Huta to miasto, a miasto to Huta".
Huta Stalowa Wola była jednym z największych producentów przemysłu metalurgicznego w Polsce. Asortyment wytwarzanych produktów ulegał zmianom w zależności od potrzeb gospodarczych tj: pługi, wózki akumulatorowe, sprzęt wojskowy aż po specjalistyczne maszyny do robót ziemnych i transportowych. Na rynek polski zakład wytwarzał około 40 - 50% produktów, posługując się niezmiennym do dziś znakiem firmowym.
Kombinat HSW był miejscem pracy dla kilku tysięcy mieszkańców miasta i okolic. Przez wiele lat obejmował szereg zakładów położonych w innych miejscowościach, były to m.in.: Fabryka Maszyn w Radomsku, Fabryka Maszyn w Leżajsku, Fabryka Maszyn w Strzyżowie, Zakład Maszyn Budowlanych w Lubaczowie, Zakład Projektowania i Realizacji Inwestycji i Remontów Budowlanych w Stalowej Woli, Zakład Projektowo-Technologiczny w Stalowej Woli, Odlewnia Żeliwa w Koluszkach. W szczytowym okresie w zakładzie macierzystym i szeregu filiach zamiejscowych było zatrudnionych około 35 tys. pracowników. Po zmianie ustroju polityczno-gospodarczego kraju dalsze istnienie i rozwój huty wymagały równoczesnego dokonania prywatyzacji, przeprowadzenia zmian organizacyjnych oraz utworzenia spółek z udziałem kapitału prywatnego. 15 lipca 1991 roku nastąpiło przekształcenie HSW Kombinatu Przemysłowego w HSW Spółkę Akcyjną.

Huta Stalowa Wola – zakład przemysłu przetwórczego powstały w ramach Centralnego Okręgu Przemysłowego na północny zachód od miasta Nisko, w okolicach wsi Pławo – obecnie Stalowa Wola.
Lata 30.-40.
Budowę rozpoczęto w 1938 roku. Uroczystego otwarcia dokonał prezydent Ignacy Mościcki w czerwcu 1939 roku. Zakład produkował wtedy stal szlachetną, sprzęt zbrojeniowy oraz rolniczy. Poczyniono także starania w celu uzyskania szwedzkiej licencji na produkcję nowoczesnych turbin parowych. Umowa ze stroną szwedzką została podpisana, jednakże Szwedzi ociągali się z przekazaniem dokumentacji do wybuchu II wojny światowej przez co próba produkcji turbin w HSW została zaniechana. W ekspresowym tempie powstawały: elektrownia oraz osiedle pracownicze Stalowa Wola. Rozwój HSW przerwał wybuch wojny. Kiedy w 1944 roku region wyzwolili Rosjanie, HSW była największym zakładem przemysłu ciężkiego w wyzwolonej części Polski. Wyzwolenie umożliwiło modernizację linii produkcyjnych.
Lata 60. i 70.
Na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych HSW nawiązała współpracę z firmami zachodnimi i przestawiła się na maszyny budowlane, zupełnie nową gałąź polskiego przemysłu. Dzięki współpracy kooperacyjnej z firmami brytyjskimi, amerykańskimi i niemieckimi uzyskano najnowsze technologie, w tym technologie produkcji spycharek gąsienicowych i ładowarek kołowych.
Lata 80.
W latach osiemdziesiątych Huta Stalowa Wola stała się znaczącym producentem sprzętu wojskowego: artyleryjskiego oraz opancerzonych transporterów gąsienicowych, a także stali jakościowych dla potrzeb prawie całego krajowego przemysłu obronnego.
Lata 90.
29 kwietnia 1988 r. w Hucie Stalowa Wola rozpoczęła się pierwsza tego roku fala strajków zorganizowanych przez zdelegalizowany związek zawodowy "Solidarność"[1]. Po przemianach ustrojowych przystąpiono do restrukturyzacji spółki. 15 lipca 1991 roku zakład stał się jednoosobową spółką akcyjną HSW S.A., w której większość udziałów posiada skarb państwa. Pod względem organizacyjnym zakład przeorganizowano w Grupę Kapitałową złożoną ze spółki dominującej i spółek zależnych.
XXI wiek[edytuj]
W wyniku restrukturyzacji HSW S.A. stała się największym polskim producentem maszyn budowlanych. Wieloletnie doświadczenie w produkcji sprzętu wojskowego uczyniła także z HSW S.A. wiodącego producenta dla krajowego przemysłu obronnego. Produkcja i sprzedaż maszyn budowlanych została przekazana w 2004 r. do nowo powstałej spółki HSW – Trading Sp. z o.o. Produkowane maszyny sprzedawane są pod marką HSW. Z dniem 1 kwietnia 2007 r. HSW-Trading Sp. z o.o. został włączony w struktury Huty Stalowa Wola S.A.
W 2008 roku w wyniku konraktu z MON rozpoczęto produkcję wyrobów wojskowych, takich jak samobieżna armatohaubica Krab (zasięg skuteczny do 40 kilometrów), transporter minowania narzutowego Kroton (zarówno na podwoziu kołowym jak i gąsienicowym) oraz najnowszego wyrobu Centrum Produkcji Wojskowej (część HSW): wyrzutni rakiet Langusta (zasięg skuteczny do 40 kilometrów) na specjalnym podwoziu samochodu ciężarowego Jelcz.
18 stycznia 2011 r. podpisano w Pekinie wstępne porozumienie w sprawie zakupu cywilnej części HSW przez chiński koncern Guangxi LiuGong Machinery.