Jest to kościół pojezuicki wybudowany w stylu barokowym przy dawnym gimnazjum, stąd przydomek Gimnazjalny. W 1718 r. położono kamień węgielny lecz budowa świątyni szła opornie, dlatego dopiero w 1733 r. zakończono budowę tylko na fundamentach. W ciągu pięciu kolejnych lat kościół wybudowano i nakryto dachem. Wieże ukończono w roku 1744, natomiast dzwony zawisły w nich dopiero jedenaście lat później, bo w 1755 r. Pieczę nad budową sprawował architekt zakonny Jan Zellner. Wnętrze zostało ozdobione freskami chojnickiego malarza Franciszka Haeflicha w 1742 r. Najciekawszy fresk stanowi pseudokopuła namalowana na suficie głównej nawy. Kościół Zwiastowania NMP dawniej św. Kazimierza i błogosławionego Jana Franciszka Regis jest budowlą późno barokową. Od zachodu do kościoła przylega dobudowana w 1750 r. kruchta stanowiąca zarazem główne wejście. Świątynia jest wykonana na planie prostokąta, trójnawowa, halowo-emporowa, z dwuwieżową fasadą. Pod prezbiterium znajdują się krypty, do których wejście znajduje się w bocznej kruchcie. Freski w kościele przedstawiają sceny z życia NMP i polskich świętych. We wnękach okiennych i na kolumnach widnieje dekoracja roślinno-kwiatowa z medalionami. W budynku znajdują się cztery ołtarze boczne i jeden ołtarz główny. Wchodząc do kościoła głównym wejściem po prawej ołtarz św. Jana Nepomucena, a po lewej ołtarz św. Józefa. Na końcu prawej nawy stoi ołtarz św. Stanisława Kostki, zaś na końcu nawy lewej św. Ignacego Loyoli. W głównym ołtarzu znajduje się obraz Matki Boskiej Dzieciątkiem i św. Janem Chrzcicielem datowany na 1662 r.
Od północy przylega budynek Liceum Ogólnokształcącego im. Filomatów Chojnickich, zaś od wschodu szkolna aula. Te dwa budynki wraz z kościołem tworzą literę C, z otwartym dziedzińcem od wschodniej strony. Podczas II wojny światowej po rozbiórce kościoła Świętej Trójcy, świątynia została przekazana ewangelikom. Podczas wyzwolenia miasta z rąk hitlerowców jedna z wież kościelnych uległa zniszczeniu, lecz zaraz po wojnie ją odbudowano. Kościół ten ze względu na położenie bardzo bliskie farze często pod nią podlegał a chwilę później tworzył oddzielną parafię. Parafia Zwiastowania NMP wydała dwa kościoły filialne (później przekształcone w samodzielne parafie) pw. świętej Jadwigi Królowej przy ulicy Wiśniowej i pw. Chrystusa Miłosiernego przy ulicy Rzepakowej. Sama parafia Zwiastowania została zlikwidowana 1 VIII 2005 r. a Kościół Gimnazjalny ponownie przyłączono do Parafii Ścięcia św. Jana Chrzciciela w Chojnicach.

Źródło:
Autorzy:
Licencja: CC BY-SA 3.0

Dawniej dzielnica Chojnic, upamiętniona dziś w nazwie ulicy. Umocnienia obronne Chojnic z okresu przedkrzyżackiego obejmowały mniejszy obszar, Krzyżacy, nadając miastu akt lokacyjny ok. 1320 roku, postanowili przesunąć jego granice w kierunku północnym, do jeziora Cegielnianego. Przyłączony teren razem z całym miastem został opasany murem obronnym w II połowie XIV wieku, lecz w odróżnieniu od pierwotnego obszaru nazwano go Nowym Miastem. Nie jest pewne, czy w momencie powiększenia nowa dzielnica już istniała, czy dopiero miała być zabudowana, w następnych wiekach jednak obszar w obrębie murów (inter muros) zawsze dzielono, także w spisach podatkowych, na Stare Miasto i Nowe Miasto. Ta część miasta obejmowała również przyległe uliczki Jeziorną, Spichlerzną, Koszarową. Nowa dzielnica była wyraźnie mniejsza: w 1570 roku na Starym Mieście znajdowało się 181 domów, zamieszkałych przez 1.278 osób; Nowe Miasto liczyło 42 domy i 252 mieszkańców. W 1662 roku (a więc po pożarze i epidemii w czasie najazdu szwedzkiego) na Starym Mieście mieszkało 700 osób, na Nowym Mieście 141 osób, na przedmieściach 261 osób. Trzeba więc stwierdzić, że pochodząca z XIV wieku nazwa ulicy Nowe Miasto ma przekonujące, historyczne uzasadnienie.
...na podst. "Bedekeru Chojnickiego" autorstwa K.Ostrowskiego;