starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 7 głosów | średnia głosów: 5.6
Skomentuj zdjęcie
vstrone
Na stronie od 2013 grudzień
12 lat 4 miesiące 13 dni
Dodane: 8 kwietnia 2016, godz. 21:29:50
Autor zdjęcia: vstrone
Rozmiar: 1500px x 1125px
Aparat: Fujifilm A170 A180
1 / 220sƒ / 2.9ISO 1006mm
1 pobranie
890 odsłon
5.6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia vstrone
Obiekty widoczne na zdjęciu
parki
Dolina Gościradowca
więcej zdjęć (15)
Wykonawca: Towarzystwo [Upiększania] Miłośników Ustronia
Inwestor: Towarzystwo [Upiększania] Miłośników Ustronia
Zbudowano: 1889
W górnej części doliny potoku Gościradowiec znajduje się źródło Żelaziste (Eisenquelle), zwane również źródłem Jana, odkryte przez Jana Kubischa – arcyksiążęcego urzędnika hutniczego w 1884 r. Wypływało wówczas z zawalonej sztolni, z której od lat 70. XVIII w. wydobywano rudę żelaza (syderyt) na potrzeby ustrońskiej huty. Woda ze źródła, zawierająca szczawy żelaziste, uważana jest za leczniczą, szczególnie przy chorobach związanych z niedokrwistością.
W 1889 r. źródło ocembrowało i opieką otoczyło założone w 1888 r. Towarzystwo Upiększania Ustronia (Verschönerungs-Verein in Ustron), od 1924 r. noszące nazwę Towarzystwo Miłośników Ustronia, które wówczas było właścicielem nieruchomości w dolinie Gościradowca.
Stowarzyszenie wzniosło przy źródle drewniany pawilon restauracyjny według projektu cieszyńskiego budowniczego Friedricha Eduarda Fuldy.
W 1926 r. obiekt ten został obmurowany, zmodernizowany i rozbudowany przez firmę bielskiego architekta i budowniczego Józefa Kozieła.
W 1932 r. źródło Żelaziste zyskało zachowaną do dzisiaj, nowoczesną obudowę, wykonaną według projektu wybitnego cieszyńskiego architekta Alfreda Antona Wiedermanna.
W 1938 r. Towarzystwo Miłośników Ustronia sprzedało swą nieruchomość w dolinie Gościradowca restauratorowi Emilowi Brychowi, który w 1939 r. na miejscu zburzonego, dawnego pawilonu restauracyjnego wystawił modernistyczną willę „Źródło Żelaziste”. Obiekt zaprojektował cieszyński architekt Karol Kozieł, a wykonawcą była firma ustrońskiego budowniczego Jana Hanusa. Bryła budynku cechuje się prostotą i funkcjonalnością. Obiekt posiada dwie kondygnacje. Atrakcyjny wygląd nadają mu charakterystyczne balkony, ciągnące się wzdłuż jego zaokrąglonej części. Interesująco prezentuje się przyziemie, obłożone piaskowcem godulskim (kamieniem breńskim), co świetnie współgra z leśnym otoczeniem willi.
Dolina potoku Gościradowiec była niegdyś jednym z najpiękniejszych uzdrowiskowych zakątków Ustronia. Dzisiaj zarośnięta – zatraciła swój dawny urok, niemniej jej niezwykły i tajemniczy klimat pozostał niezmienny.
[Tekst: vstrone]
Architekt: Jerzy Grycz
Wykonawca: Katowickie Przedsiębiorstwo Robót Inżynieryjnych
Zbudowano: 1965-1966
W listopadzie 1966 r. podjęto wstępne prace przy budowie dzielnicy leczniczo-rehabilitacyjnej w Ustroniu Zawodziu. Jako pierwsze weszło na teren budowy Katowickie Przedsiębiorstwo Robót Inżynieryjnych, które przystąpiło do budowy zapory wodnej na potoku Gościradowiec. Zasoby wody z tej zapory wykorzystane były w pierwszym rzędzie dla celów budowlanych.
W tym samym czasie rozpoczęto wznoszenie czteroprzęsłowego wiaduktu nad doliną potoku Gościradowiec, który zaprojektował w 1965 r. mgr inż. Jerzy Grycz z Cieszyna. Wiadukt ten połączył istniejącą już wówczas obecną ul. Szpitalną z projektowaną wtedy ul. Sanatoryjną – ta budowla mostowa tworzy pierwszy odcinek ul. Sanatoryjnej. W ten oto sposób zostały połączone ze sobą dwie części zawodziańskiego zespołu uzdrowiskowego. [vstrone]
Rzeka Wisła (śląskie)
więcej zdjęć (2)
Rzeka Wisła
więcej zdjęć (6)
Wisła (łac. i ang. Vistula, niem. Weichsel) – najdłuższa rzeka Polski, o długości 1047 km. Jest także najdłuższą rzeką uchodzącą do Morza Bałtyckiego.

Źródła rzeki znajdują się w południowej Polsce, na wysokości 1107 m n.p.m., na zachodnim stoku Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim. Zasadniczy kierunek biegu Wisły jest południkowy. Wisła posiada deltę i uchodzi do Zatoki Gdańskiej.

Źródła rzeki znajdują się w południowej Polsce, na wysokości 1107 m n.p.m. (Czarna Wisełka) i 1080 m n.p.m. (Biała Wisełka), na zachodnim stoku Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim.

Wisła ma trzy potoki źródłowe: Białą Wisełkę, główny górny bieg Czarną Wisełkę oraz Malinkę. Biała i Czarna Wisełka uchodzą do Jeziora Czerniańskiego, od którego płyną pod wspólną nazwą jako Wisełka. Po złączeniu nurtu z potokiem Malinka płynie już jako Wisła.

W miejscowości Biała Góra koło Sztumu około 50 km od ujścia rozdzielając się na dwa ramiona Leniwka (lewe) i Nogat (prawe), tworzy szeroką deltę zwaną Żuławami. W miejscowości Gdańska Głowa od Leniwki oddziela się w kierunku wschodnim kolejne ramię zwane Szkarpawa w celu ochrony przeciwpowodziowej zamknięte śluzą. Kolejne ramię Martwa Wisła oddziela się w Przegalinie. Uchodzi do Zatoki Gdańskiej.

Do XIV wieku ujście Wisły dzieliło się na główne wschodnie ramię Wisłę Elbląską i mniejsze zachodnie ramię Wisłę Gdańską. Od roku 1371 głównym ramieniem stała się Wisła Gdańska. Po powodzi w 1840 roku tworzy się dodatkowe ramię Wisła Śmiała. W latach 1890-1895 wykonano przekop koło Świbna.

Dorzecze Wisły zajmuje powierzchnię 194 424 km² (w Polsce 168,7 tys. km²). Urzeźbienie dorzecza Wisły charakteryzuje średnie wzniesienie 270 m n.p.m., przy czym przeważająca część dorzecza (55%) położona jest na wysokościach 100-200 m n.p.m.; od 100-300 m zawiera się ponad 3/4 dorzecza. Najwyższy punkt dorzecza leży na wysokości 2655 m n.p.m. (szczyt Gerlach w Tatrach). Cechą dorzecza Wisły jest asymetria – w znacznej mierze konsekwencja kierunku nachylenia Niżu Środkowoeuropejskiego ku północnemu zachodowi i kierunku spływu wód lodowcowych, przy równocześnie znacznej predyspozycji w budowie starszego podłoża. Asymetria dorzecza (prawostronnego do lewostronnego): 73-27%.

Wisła jest połączona za pomocą kanałów z:

* Odrą – Kanałem Bydgoskim, Notecią i Wartą (droga wodna Wisła - Odra)
* Niemnem – Kanałem Augustowskim i Czarną Hańczą
* Dnieprem – Kanałem Dnieprzańsko-Bużańskim i Prypecią.

Źródło [ Wikipedia]
ul. Gościradowiec
więcej zdjęć (124)
Dawniej: Weichselhang
ul. Sanatoryjna
więcej zdjęć (335)
Dawniej: Weichselhang