Ulica Krakowska biegnie po zachodniej stronie Parku im. Piłsudskiego i ma długość ok. 2 km. Jest to ulica zbiorcza tranzytowa obciążona ruchem o dużym nasileniu głównie z północno-zachodniej części miasta w kierunku centrum i Retkinii.

Ulica w obecnej postaci składa się z kilku odcinków powstałych w różnych okresach i na podstawie różnych uwarunkowań. Najwcześniej, bo jeszcze w drugiej połowie XIX w., zaczął funkcjonować fragment początkowy odchodzący od Szosy Konstantynowskiej po zachodniej stronie płynącej w pobliżu rzeki Łódki. Była to droga gruntowa prowadząca ze wsi Brus do folwarku na Mani. Przy drodze tej na miejscu obecnych posesji nr 28 i 30 istniał niewielki folwark nazywany Zdrowie, do którego należały grunty majątku Brus litery B obejmujące teren dzisiejszego osiedla Zdrowie. Po przyłączeniu tego terenu w 1906 r. do Łodzi na odcinku od ul. Konstantynowskiej do obecnej ul. Minerskiej pojawiła się pierwsza zabudowa. Powstała ulica nosiła nazwę Prawa. Na północ od Minerskiej droga biegła wzdłuż dawnej granicy miasta pomiędzy lasem miejskim i polami majątku Brus, i w okolicy obecnego skrzyżowania z ul. Rzeszowską skręcała w prawo w las w kierunku Mani.

Na początku XX w. na gruntach położonych wzdłuż drogi ze Starej Łodzi w kierunku Jagodnicy i Lutomierska tuż za granicą miasta zaczęła rozbudowywać się osada Cyganka. Na południe od jej głównej drogi czyli obecnej ul. Złotno wytyczone zostały ulice noszące dzisiaj nazwy Cyganka, Rowerowa, Czołgistów, które odchodziły na zachód od ulicy bez nazwy wytyczonej wzdłuż granicy miasta. Ulica ta biegnąca skrajem lasu miejskiego za południową granicą osady z majątkiem Brus (w tej linii przebiega obecnie ul. Namiotowa) przechodziła w polną drogę, która docierała do ul. Biegunowej w rejonie mostu na Bałutce. W przyszłości ulica i polna droga stały się końcowym fragmentem ulicy Krakowskiej.

Niedługo przed I wojną światową rozpoczęła się parcelacja gruntów wschodniej części majątku Brus. Wtedy też w ramach wytyczania nowych ulic drogę prowadzącą od ul. Konstantynowskiej przedłużono od zakrętu w kierunku Mani do ul. Biegunowej. W okresie międzywojennym na tym odcinku ulicy po jej zachodniej stronie powstało zaledwie kilka domów. Po zakończeniu wojny na początku lat 20. cała ulica od Konstantynowskiej do Biegunowej otrzymała nazwę Krakowska.

Po przyłączeniu w 1946 r. do Łodzi osady Cyganka rozciągnięto nazwę Krakowska również na ulicę bez nazwy opisaną wcześniej. W połowie lat 50. odcinek północny obecnej ulicy został wyprostowany do skrzyżowania z ul. Biegunową, a całość ulicy otrzymała nawierzchnię z betonowej trylinki. Nieco wcześniej przy skrzyżowaniu z ul. Minerską wybudowano szkołę podstawową nr 87. Pod koniec lat 60. ulicą Krakowską pobiegły linie autobusów miejskich z Teofilowa (nr 74 na północnym odcinku i nr 76 wzdłuż całej ulicy). W pierwszej połowie lat 70. ulicę zmodernizowano i poszerzono, ponieważ tędy odbywał się transport ciężkich elementów prefabrykowanych z fabryki domów na Teofilowie na budowę osiedla Retkinia. W tym czasie też pomiędzy ul. Rzeszowską i Biegunową zabudowę uzupełniły nowe domu jednorodzinne.

Pod koniec lat 90. wobec rosnącego ruchu samochodowego zdecydowano o budowie nowego dwujezdniowego odcinka ulicy od skrzyżowania z ul. Minerską do ul. Konstantynowskiej z jednoczesną przebudową skrzyżowania tej ostatniej z ul. Krzemieniecką. Obecnie ulica Krakowska należy do najbardziej obciążonych ruchem ulic w zachodniej części miasta.