starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 9 głosów | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Praga Północ - Stara Praga › ul. Sierakowskiego Józefa › Sierakowskiego 7 |
27 marca 2016 , Sierakowskiego 7 i Okrzei 13
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2012 luty
14 lat 3 miesiące 20 dni |
Dodane: 16 kwietnia 2016, godz. 18:09:51
Autor zdjęcia: maj
Rozmiar: 1600px x 1200px
Licencja: CC-BY-SA 3.0 Aparat: NIKON D3100
1 / 400sƒ / 11ISO 40018mm
5 pobrań 893 odsłony 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia maj
Obiekty widoczne na zdjęciu
Sierakowskiego 7
więcej zdjęć (14)
Architekt: Henryk Stifelman
Zbudowano: 1924-26
Dawniej: Żydowski Dom Akademicki
Żydowski Dom Akademicki. Powstał w 1924-6 dla stowarzyszenia Auxilium Academicum Judaicum (na frontonie inicjał AAJ) i podobnych organizacji społecznych wg planów Henryka Stifelmana. Organizacji przewodniczył inż. Mojżesz Koerner. W latach ’20 XX w. w mieście było ponad 4000 żydowskich studentów, więc w 1922 padał propozycja budowy takiego akademika, pierwotnie na Woli lub Grochowie.8.12.1926 budynek oddano do użytku. Mieściły się tu pokoje mieszkalne na ok. 300 miejsc z pełnym węzłem sanitarnym, ale także sala odczytowa im. Alberta Einsteina, czytelnie i izba chorych, a także sala gimnastyczna. Przebywał tu m.in. Menachem Begin, ówczesny student prawa na UW, późniejszy premier Izraela i laureat nagrody Nobla. W 1930 odbył się tu Zjazd Wszechświatowego Związku Makabi Oddział Polska, czyli Żydowskiego Związku Towarzystw Gimnastycznych. W czasie wojny mieścił się tu szpital do 1944. Po 1945 mieściła się tu katownia i więzienie NKWD i UB.
Obecnie obiekt jest hotelem pracowników policji. O jego zwrot zabiega Gmina Wyznaniowa Żydowska w Warszawie.
Obecnie obiekt jest hotelem pracowników policji. O jego zwrot zabiega Gmina Wyznaniowa Żydowska w Warszawie.
Okrzei 13
więcej zdjęć (3)
ul. Sierakowskiego Józefa
więcej zdjęć (83)
Dawniej: Namiestnikowska
ul. Okrzei Stefana
więcej zdjęć (289)
Dawniej: Brukowana, Brukowa
Ulica Stefana Okrzei na Starej Pradze w dzielnicy Praga Północ w Warszawie biegnie od ulicy Targowej do Wybrzeża Szczecińskiego.
Dawna droga rolna biegnąca od Wisły i przechodząca w trakt ul. Ząbkowskiej. W XVI wieku, kiedy grunty należące do osady Targowe Wielkie podzielono pomiędzy Pragę i Kamion, ulica wraz ze swoim przedłużeniem - ul. Ząbkowską - stała się ich granicą.
Przed 1775 r. zyskała na znaczeniu, ponieważ prowadziła na most Ponińskiego i późniejsze mosty łyżwowe. Dzięki temu ulica szybko zyskała murowaną zabudowę, a także jako jedna z pierwszych na Pradze posiadała bruk. Stąd pochodzi jej pierwsza nazwa - Brukowana.
Ze względu na budowę fortyfikacji podczas wojen napoleońskich zniszczono dużą część Pragi i w związku z tym również szereg zabudowań na ulicy Brukowanej. Ulicę odbudowano i mimo poprowadzenia mostów łyżwowych na sąsiednią ulicę Brukową (obecnie ks. Kłopotowskiego) wciąż powstawały tutaj zakłady przemysłowe i usługowe, a także liczne kamienice związane z okoliczną społecznością żydowską. Mniej więcej w połowie XIX wieku doszło do zmiany nazw ulic: Brukowaną zmieniono na Brukową (a sąsiednią o tej samie nazwie, zmieniono na Szeroką – dzisiaj Kłopotowskiego).
Przedwojenną Brukową charakteryzowały dwie dziedziny: handel opałem i ślusarstwo. Dobrze zarabiający pracownicy fabryki wyrobów metalowych "Wulkan" otwierali tu własne, małe zakłady rzemieślnicze, a dogodna komunikacja w postaci kolejki wąskotorowej sprzyjała handlowi opałem.
Na placu po wschodniej części ulicy znajdował się plac rzeźni miejskiej, pamiątką jest nazwa jednej z bocznych ulic - Krowia. Na rogu z Brukową stał postawiony w 1899 roku gmach szlachtuzu (nie przetrwał).
W latach 1944-46 ulica stanowiła dojazd do mostu wysokowodnego.
W 1948 roku zmieniono nazwę ulicy na Stefana Okrzei - działacza niepodległościowego, członka PPS straconego na stokach Cytadeli.
Na początku lat 50. XX wieku na rogu ulic Jagiellońskiej i Okrzei stanął m.in. Powszechny Dom Towarowy i kino „Praha”.
Dnia 17 stycznia 1985 roku u zbiegu Okrzei i Wybrzeża Szczecińskiego odsłonięto pomnik Kościuszkowców.
W 1999 roku pod nr 1a u zbiegu z ulicą Panieńską oddano do użytku 15 kondygnacyjny biurowiec "Dominanta Praska".
W latach 1999-2001 pod nr 23 spółka Juvenes zbudowała budynek apartementowo-usługowy, w który wkomponowano zabudowę dawnego młyna parowego M. Rubinsteina.
W dniach 16-18 listopada 2012 roku na ścianie kamienicy pod nr 5 powstał mural "powstanie warszawskie 1944".
Dawna droga rolna biegnąca od Wisły i przechodząca w trakt ul. Ząbkowskiej. W XVI wieku, kiedy grunty należące do osady Targowe Wielkie podzielono pomiędzy Pragę i Kamion, ulica wraz ze swoim przedłużeniem - ul. Ząbkowską - stała się ich granicą.
Przed 1775 r. zyskała na znaczeniu, ponieważ prowadziła na most Ponińskiego i późniejsze mosty łyżwowe. Dzięki temu ulica szybko zyskała murowaną zabudowę, a także jako jedna z pierwszych na Pradze posiadała bruk. Stąd pochodzi jej pierwsza nazwa - Brukowana.
Ze względu na budowę fortyfikacji podczas wojen napoleońskich zniszczono dużą część Pragi i w związku z tym również szereg zabudowań na ulicy Brukowanej. Ulicę odbudowano i mimo poprowadzenia mostów łyżwowych na sąsiednią ulicę Brukową (obecnie ks. Kłopotowskiego) wciąż powstawały tutaj zakłady przemysłowe i usługowe, a także liczne kamienice związane z okoliczną społecznością żydowską. Mniej więcej w połowie XIX wieku doszło do zmiany nazw ulic: Brukowaną zmieniono na Brukową (a sąsiednią o tej samie nazwie, zmieniono na Szeroką – dzisiaj Kłopotowskiego).
Przedwojenną Brukową charakteryzowały dwie dziedziny: handel opałem i ślusarstwo. Dobrze zarabiający pracownicy fabryki wyrobów metalowych "Wulkan" otwierali tu własne, małe zakłady rzemieślnicze, a dogodna komunikacja w postaci kolejki wąskotorowej sprzyjała handlowi opałem.
Na placu po wschodniej części ulicy znajdował się plac rzeźni miejskiej, pamiątką jest nazwa jednej z bocznych ulic - Krowia. Na rogu z Brukową stał postawiony w 1899 roku gmach szlachtuzu (nie przetrwał).
W latach 1944-46 ulica stanowiła dojazd do mostu wysokowodnego.
W 1948 roku zmieniono nazwę ulicy na Stefana Okrzei - działacza niepodległościowego, członka PPS straconego na stokach Cytadeli.
Na początku lat 50. XX wieku na rogu ulic Jagiellońskiej i Okrzei stanął m.in. Powszechny Dom Towarowy i kino „Praha”.
Dnia 17 stycznia 1985 roku u zbiegu Okrzei i Wybrzeża Szczecińskiego odsłonięto pomnik Kościuszkowców.
W 1999 roku pod nr 1a u zbiegu z ulicą Panieńską oddano do użytku 15 kondygnacyjny biurowiec "Dominanta Praska".
W latach 1999-2001 pod nr 23 spółka Juvenes zbudowała budynek apartementowo-usługowy, w który wkomponowano zabudowę dawnego młyna parowego M. Rubinsteina.
W dniach 16-18 listopada 2012 roku na ścianie kamienicy pod nr 5 powstał mural "powstanie warszawskie 1944".