Wzniesiony w XIII w. przez Zakon Krzyżacki, pierwotnie drewniany, pełnił funkcję szpitala. W 1345 r. spłonął. Na jego miejscu powstał jednonawowy kościół murowany na rzucie wydłużonego prostokąta, o całkowicie zatartych cechach stylowego gotyku.
W czasie reformacji dwukrotnie odebrany katolikom i przekazany protestantom (1569-1595, 1608-1624). Od 1624 r. przejęty jako kościół klasztorny przez benedyktynki.
Zniszczony w czasie wojen szwedzkich. W latach 1750-1751 założono kolebkowe sklepienie, przebudowano otwory okienne, założono posadzkę kamienną oraz wyposażono go w pięć rzeźbionych i pozłacanych ołtarzy, w tym obraz Zesłania Ducha Św.

Między kościołem a przyległym klasztorem benedyktynek zbudowano wieżę z czterema dzwonami. W czasie zaboru zburzono wieżę i rozebrano XVIII-wieczne bramki i figury otaczające kościół.
Od 1900 r. ponownie katolicki, użytkowany jako garnizonowy, później filialny parafii Św. Mikołaja. Spalony podczas odwrotu wojsk niemieckich, odbudowany w latach 1956-1959.

Zachowany strop kolebkowy o przekroju eliptycznym, XVIII-wieczny murowany chór oraz krucyfiks z II poł. XVIII wieku.

źródło :