starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 5 głosów | średnia głosów: 6

Polska woj. dolnośląskie Wrocław Przedmieście Oławskie ul. Krakowska Stary cmentarz św. Bernardyna

8 kwietnia 2016 , Studnia w pobliżu miejsca pochówku Karla von Holteia.

Skomentuj zdjęcie
Wacław Grabkowski
+1 głosów:1
Do studni wpadały psy i koty. Szkoda było, ale baliśmy się tam schodzić. Co ciekawe, nie wpadł tam żaden dziki królik. Było ich mnóstwo na cmentarzu.
2016-04-28 22:47:20 (10 lat temu)
Cristoforo
+1 głosów:1
do Wacław Grabkowski: Mnie tego dnia na cmentarzu mało co nie stratowała sarna :) Cztery dni później to samo spotkało mnie po drugiej stronie torów na cmentarzu św. Bernarda przy Bogedaina :) Królików spotkałem trzy sztuki.
2016-04-28 23:42:09 (10 lat temu)
do Cristoforo: Kiedy miałem dziesięć lat (1963 r.) ta studnia wydawała się być większa. Ciągle się zastanawiam czy ta studnia usytuowana na południowej krawędzi cmentarza, przy torach, nie zasilała w wodę lokomotyw? Na kolei się nie znam, ale może jakiś znawca dotarł do takich punktów zasilania w wodę. Wiem, że brakuje tu nadbudowy i wysięgnika, ale może rozpadły się.
2016-04-29 09:27:33 (10 lat temu)
Cristoforo
Na stronie od 2006 kwiecień
20 lat 1 miesiąc 18 dni
Dodane: 27 kwietnia 2016, godz. 20:29:19
Autor zdjęcia: Cristoforo
Rozmiar: 1500px x 1125px
Aparat: FE46,X41,X42    
1 / 80sƒ / 3.5ISO 1006mm
1 pobranie
723 odsłony
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Cristoforo
Obiekty widoczne na zdjęciu
cmentarze
Stary cmentarz św. Bernardyna
więcej zdjęć (27)
Zbudowano: 1858
Zlikwidowano: 1967
Dawniej: Alter Friedhof St. Bernhardin

Działka zakupiona przez parafię św. Bernardyna w listopadzie 1853. Grunty cmentarne osuszono w 1855. Na cmentarzu był dom przedpogrzebowy oraz budynek mieszkalny inspektora cmentarnego. W 1908 roku wzniesiono kapilcę cmentarną. Wśród pochowanych byli Karl von Holtej (aktor, reżyser, dramaturg) oraz Wilhelm Grosser (lekarz, profesor UW) b/h/



Nekropolia otwarta w 1858 roku. Przeznaczona do likwidacji w 1967 roku.



Na cmentarzu znajdowała się neogotycka kaplica cmentarna, wzniesiona w 1908 roku na planie wydłużonego prostokąta z pięciobocznie zamkniętym prezbiterium. Nowe pole parafii św. Bernardyna otwarto w 1858 roku, przewidując w ciągu następnych kilku lat wypełnienie obu starszych nekropolii (Friedhof St. Bernhardin [I], Friedhof St. Bernhardin [II] - cmentarz św. Bernardyna [I], cmentarz św. Bernardyna [II]). Na realizację nowego cmentarza wybrano niezabudowany teren o historycznej nazwie Rothkretscham (Czerwona Karczma). Działkę o powierzchni 13 mórg parafia św. Bernardyna kupiła w listopadzie 1853 roku. Pierwsze wykopy w trakcie prac przy zakładaniu cmentarza ujawniły, że grunty były bardzo podmokle. Ich osuszeniem zajęta się w 1855 roku firma R. Reimanna. Po zakończeniu tych robót obszar nekropolii ogrodzono i przystąpiono do prac budowlanych. Wzniesiono wówczas dom przedpogrzebowy i budynek mieszkalny dla inspektora cmentarza. Powierzchnię cmentarza w kształcie trapezu przecinały liczne ścieżki, tworząc piętnaście symetrycznie położonych pól grzebalnych. W 1908 roku w części centralnej nekropolii wybudowano kaplicę cmentarną. Na terenie cmentarza miejsce spoczynku znaleźli także parafianie kościoła Pamięci Królowej Luizy (Kónigin-Luise-Gedachtnis-Kirche), wzniesionego w 1915 roku przy Ofener Strasse (ulica Krakowska).



Znane osoby pochowane na tym cmentarzu:




  • Karl von Holtei (1798-1880), związany z Wrocławiem aktor, reżyser i dramaturg. Urodzony we Wrocławiu, w domu przy dzisiejszej ulicy Ruskiej 45, był absolwentem Gimnazjum św. Marii Magdaleny. Wrocławska publiczność zobaczyła go po raz pierwszy w sztuce Fryderyka Schillera Maria Stuart. Grał na scenach teatrów niemieckich, w latach 1837-1839 był dyrektorem teatru w Rydze. Najbardziej znane dramaty napisane przez Karla von Holteia to Stary wódz (na kanwie epizodu z życia Tadeusza Kościuszki) i Lenor. Uprawiał również twórczość poetycką. Od 1865 roku mieszkał na stałe we Wrocławiu.

  • Wilhelm Grosser (zmarły 11 maja 1894 roku), lekarz, profesor Uniwersytetu Wrocławskiego. W 1846 roku został prywatnym docentem, a w 1858 roku profesorem nadzwyczajnym Uniwersytetu Wrocławskiego. Od 1865 roku pracował w Instytucie Anatomii Uniwersytetu Wrocławskiego.



Źródło: Cmentarze dawnego Wrocławia


ul. Krakowska
więcej zdjęć (2326)
Dawniej: Ofener Strasse
Ulica Krakowska – jedna z wylotowych arterii Wrocławia w dzielnicy Krzyki (osiedla Rakowiec, Wilczy Kąt, Księże Małe), długości 2,37 km, prowadząca wzdłuż Oławy i Górnej Oławy na południowy wschód, przedłużenie ulicy Traugutta.

Zaczyna się przy moście Rakowieckim (przy skrzyżowaniu z ul. Na Niskich Łąkach), w miejscu, gdzie ul. Traugutta zbiega się z ul. Kościuszki, a kończy przy skrzyżowaniu z Rybnicką, przechodząc w sposób płynny w ulicę Opolską.

W przeszłości był to fragment szosy Oławskiej (niem. Ohlauer Chaussee), od Czerwonego Mostu do Czerwonej Karczmy.

Trakt ten przebiegał przez tereny będące częścią majątku biskupiego; od połowy XIX wieku zagospodarowywane (w latach 1856-1858 urządzono tu m.in. cmentarze ewangelickie), w II połowie XIX wieku pojawiła się także zabudowa przemysłowa (m.in. ze względu na bliskość linii Kolei Górnośląskiej), w tym browar Haasego oraz komunalna (komenda straży pożarnej, zajezdnia tramwajowa) i użyteczności publicznej. Od roku 1904 (włączenie Rakowca w granice miasta) ma status ulicy (niem. Ofenerstraße), w 1928 wydłużona o odcinek do ul. Rybnickiej.

Wybudowane przy ul. Krakowskiej obiekty zachowały się po II wojnie światowej tylko częściowo, niektóre z nich zmieniły przeznaczenie (np. szkoła ludowa z roku 1908 zaprojektowana przez Richarda Plüddemanna – ul. Krakowska 64 – stanowi dziś siedzibę zakładów Dolam). Współczesny charakter zabudowy ulicy podobny jest do przedwojennego: dominują obiekty handlowo-produkcyjne. Na całej długości ulicy biegnie nią dwutorowa linia tramwajowa.

Źródło: Autorzy: Licencja: CC-BY-SA 3.0