starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 19 głosów | średnia głosów: 5.98
 | Polska › woj. dolnośląskie › Wrocław › Stare Miasto › ul. Kazimierza Wielkiego › Kazimierza Wielkiego 7 - Ruska 16-17 |
28 kwietnia 2016 , Narożna kamienica przy Kazimierza Wielkiego i Ruskiej wraz z prawie gotową naroślą. Obok monstrualna bryła „Pegaza”, do którego owa narośl ma ją jakoby dopasować.
Skomentuj zdjęcie
Licho
 Bardzo trafny komentarz (© Maciej Lulko): Będzie dobrze wyglądać. W nocy. 2016-04-29 21:52:58 (10 lat temu)
W roku 1993 (chyba) moja firma czyściła elewację tej kamienicy , a potem oczyściliśmy pomieszczenia w wieży z 5o-letnich odchodów gołębich - sama przyjemność 2016-04-29 22:38:24 (10 lat temu)
|
|
Na stronie od 2014 marzec
12 lat 2 miesiące 27 dni |
Dodane: 29 kwietnia 2016, godz. 4:02:55
Autor zdjęcia: Licho
Rozmiar: 1700px x 1253px
Licencja: CC-BY-SA 3.0 Aparat: Canon EOS 6D
1 / 200sƒ / 8ISO 10017mm
8 pobrań 1900 odsłon 5.98 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Licho
Obiekty widoczne na zdjęciu
Kazimierza Wielkiego 7 - Ruska 16-17
więcej zdjęć (34)
Architekt: Tomasz Marhall
Zbudowano: 1899
Zbudowany w 1899 przez właściciela, mistrza murarskiego Roberta Burghardta, na miejscu 2 wcześniejszych kamienic. Narożnikowy 4-kodygnacyjny b. nakryto pulpitowym dachem z lukarnami. Zastosowano konstrukcję szkieletową o dużej rozpiętości (ok. 9 m). Ściankami działowymi wydzielono pomieszczenia handl., a na ostatniej kondygnacji i poddaszu mieszkania. Elewacje, nawiązujące do wcześniejszego stylu arkadowego, zostały oblicowane czerwoną cegłą, co przez długie lata stanowiło precedens wśród wrocł.. domów handlowych. Szkieletowa konstrukcja widoczna była na fasadach. Na parterze między filarami znajdowały się wielkie witryny, a wyżej okna oddzielone ściankami parapetowymi będącymi jednocześnie miejscem umieszczania szyldów. Na 3. kondygnacji przęsła zamknięto pełnym tukiem, przez co uzyskano formę wielkich arkad. Powyżej wprowadzono gzyms kordonowy, który oddzielił od pozostałych kondygnacji część mieszkalną z mniejszymi zdwojonymi łukowymi oknami, które połączono gzymsem parapetowym. Wejście gt. od ul. Kazimierza Wielkiego prowadziło do sieni i jedynej klatki schodowej oraz windy. Weście do lokalu handl. usytuowano na ściętym narożniku, który został wyżej podkreślony wąskimi oknami i zaakcentowany wieżyczką o eklekt. hełmie. W 1925 budynek powiększono, dodając jeszcze jedną arkadę od ul. Kazimierza Wielkiego. Ze względu na mniejszą wysokość sąsiadującej zabudowy ostatnie piętro cofnięto.
Gmach nie ucierpiał w 1945. Po wojnie byt kilkakrotnie modernizowany, pomieszczenia powyżej parteru zaadaptowano na biura.
Krystyna Kirschke
Gmach nie ucierpiał w 1945. Po wojnie byt kilkakrotnie modernizowany, pomieszczenia powyżej parteru zaadaptowano na biura.
Krystyna Kirschke
ul. Kazimierza Wielkiego
więcej zdjęć (1647)
Dawniej: Karlstrasse
Uliczka swą nazwę - Karlstr. - pamiętniającą pobyt we Wrocławiu cesarza Karola IV, otrzymała dopiero w XVIII wieku. Biegła ona wtedy od ul. Krupniczej do ul. Świdnickiej (dziś południowy pas trasy W-Z) za wewnętrznymi murami miejskimi tuż przy starej fosie zwanej Czarną Oławą (Schwarze Ohle). Wcześniej zaliczana była do sterfy miasta zewnętrznego zwanego Pod Słodownikami. Pod koniec XVII i XVIII wieku zmienił się charakter ulicy. Dawne drewniane domki nad fosą i ogrody były stopniowo zastępowane rezydencjami bogatych urzędników i wojskowych. Po podniesieniu Wrocławia do rangi jednej ze stolic Prus przy Karlstr. zaczęła się rozwijać dzielnica rządowa. Najważniejszą budowlą przy tej niewielkiej ulicy był oczywiście dawny pałac Spätgenów przekształcony przez Fryderyka Wielkiego na pałac królewski. Jednak już w pierwszwj połowie XIX wieku głównie za sprawą Żydów w większości domów znajdowały się sklepy i warsztaty. Kolejne wielkie zmiany w wyglądzie ulicy planowano już w latach dwudziestych XX wieku. Miały one polegać na likwidacji zaułków powstałych w miejscu zasypanej w XIX w. Czarnej Oławy i utworzeniu w ich miejscu szerokiej drogi. Na realizację tych planów przyszło jednak jeszcze poczekać kilkanaście lat.
Zniszczenia wojenne nie ominęły niestety i tego rejonu. Z gęstej zabudowy między wąskimi zaułkami pozostała tylko kupa gruzu i puste place. Do 1945 r. dawna Karlstr. nosiła nazwę ul. Karola. W tym roku patronem ulicy został Kazimierz Wielki (1310-1370), ostatni król Polski z dynastii Piastów. W połowie lat 70. przystąpiono do budowy szerokiej arterii komunikacyjnej, co pociągnęło ze sobą wyburzenie kilku budynków oraz likwidację kilku ulic i zaułków.
W skład północnego pasa nowej trasy weszyły:
- pl. św. Krzysztofa (Christophoriplatz) - fragment na północ od kościoła św. Krzysztofa
- Zaułek Pokutniczy (Altbüßer-Ohle) - biegł od ul. Ofiar Oświęcimskich do ul. Szewskiej
- Zaułek Zamkowy (Schloß-Ohle) - biegł od ul. Świdnickiej do ul. Gepperta
- ul. Siedmiu Kół (Sieben-Rade-Ohle) - biegła od ul. Gepperta do pl. Bohaterów Getta
- Zaułek Ruski (Reussen-Ohle) - biegł od pl. Bohaterów Getta do ul. św. Mikołaja
- ul. Białoskórnicza (Weissgerbergasse) - południowy odcinek do ul. Ruskiej do ul. św. Mikołaja
Na południowy pas złożyły się:
- ul. Słodowa (Hummerei) - od pl. św. Krzysztofa do ul. Świdnickiej
- ul. Kazimierza Wielkiego (Karlstr.) - od ul. Świdnickiej do ul. Krupniczej
- ul. Złote Koło (Goldene-Rade-Gasse) - od pl. Bohaterów Getta do ul. Ruskiej
- ul. Nowy Świat (Neueweltgasse) - południowy odcinek między ul. Ruską i ul. św. Mikołaja.
Zniszczenia wojenne nie ominęły niestety i tego rejonu. Z gęstej zabudowy między wąskimi zaułkami pozostała tylko kupa gruzu i puste place. Do 1945 r. dawna Karlstr. nosiła nazwę ul. Karola. W tym roku patronem ulicy został Kazimierz Wielki (1310-1370), ostatni król Polski z dynastii Piastów. W połowie lat 70. przystąpiono do budowy szerokiej arterii komunikacyjnej, co pociągnęło ze sobą wyburzenie kilku budynków oraz likwidację kilku ulic i zaułków.
W skład północnego pasa nowej trasy weszyły:
- pl. św. Krzysztofa (Christophoriplatz) - fragment na północ od kościoła św. Krzysztofa
- Zaułek Pokutniczy (Altbüßer-Ohle) - biegł od ul. Ofiar Oświęcimskich do ul. Szewskiej
- Zaułek Zamkowy (Schloß-Ohle) - biegł od ul. Świdnickiej do ul. Gepperta
- ul. Siedmiu Kół (Sieben-Rade-Ohle) - biegła od ul. Gepperta do pl. Bohaterów Getta
- Zaułek Ruski (Reussen-Ohle) - biegł od pl. Bohaterów Getta do ul. św. Mikołaja
- ul. Białoskórnicza (Weissgerbergasse) - południowy odcinek do ul. Ruskiej do ul. św. Mikołaja
Na południowy pas złożyły się:
- ul. Słodowa (Hummerei) - od pl. św. Krzysztofa do ul. Świdnickiej
- ul. Kazimierza Wielkiego (Karlstr.) - od ul. Świdnickiej do ul. Krupniczej
- ul. Złote Koło (Goldene-Rade-Gasse) - od pl. Bohaterów Getta do ul. Ruskiej
- ul. Nowy Świat (Neueweltgasse) - południowy odcinek między ul. Ruską i ul. św. Mikołaja.