Zapomniany dwór w Platerówce jest jedynym we wschodnich Łużycach gotyckim dworem o cechach rycerskich wież mieszkalnych. Powstał w latach 1510 - 1511 z inicjatywy Macieja von Salza. Świadczy o tym obecnie mocno zwietrzały herb rodu na elewacji frontowej oraz tablica fundacyjna z datą MDX. Trzeba dodać, że już wcześniej istniała w tym miejscu budowla obronna zniszczona przez husytów w I poł. XV w.
Dawniej dwór otaczała fosa, a do wejścia prowadził most. W 1519 r. utworzono tu nawet kaplicę. Jej twórcą był brat Macieja, Wigand von Salza. Nakazał on też postawić kaplicę przy drodze w kierunku Leśnej. Często bywali tu wówczas lubańscy franciszkanie, co wg. W. Beny zrodziło legendę o istniejącym w Platerówce klasztorze.
W poł. XVII w. dwór został przebudowany, a na pocz. XIX w. restaurowany. Ok. 1850 r. pełnił funkcję zameczku myśliwskiego.
Już w 6 lat później utworzono w nim zakład hodowli jedwabników. Tenże w krótkim czasie upadł, a dalszą degradację znaczenia obiektu spowodowało przekształcenie go w magazyn i spichlerz.


(za : W. Bena - "Polskie Górne Łużyce")