Pierwotnie gotycka i częściowo drewniana budowla, spaliła się w 1529r.; ocalały tylko partie murowane m.in. charakterystyczna, monumentalna wieża. Obecny neoromański charakter nadano ratuszowi w latach 1860-1870, powiększając równocześnie jego bryłę nieproporcjonalnie do skali rynku. Jest to budynek murowany, trójkondygnacyjny, założony na rzucie prostokąta, z wieżą w narożniku północno-zachodnim. Wieża ratuszowa w założeniu kwadratowa, w drugiej kondygnacji przechodząca w ośmiobok. Natomiast trzecia, węższa kondygnacja, została obwiedziona galeryjką. W części północno-wschodniej na parterze zachowała się sala nakryta późnogotyckim sklepieniem sieciowym (I poł. XV w). Na zewnątrz w elewacji frontowej, nad wejściem głównym, umocowana jest płaskorzeźba, wyobrażająca prawdopodobnie koronację Najświętszej Maryi Panny oraz kartusz z herbem miasta Źródło: