Nie może być inaczej. W górnej części zdjęcia widać fragment ogrodzonej łopuki w rajczuli. Był tam szyb górniczy a wyżej już na granicy lasu też są dwa kolejne.

do stoik: Chyba o czym innym mowa. Tu mamy prawdopodobnie wyplyw zażelaznionej wody z dawnej sztolni odwadniajacej kopalnię rudy znajdującą sie powyżej. W Ustroniu natomiast hutnicy ogrzewali sobie wodę do mycia żużlem z wielkiego pieca hutniczego. Zawarte w nim związki siarki przynosiły ulgę w bólach reumatycznych. Wieści szybko się roznoszą i w niedługim czasie zaczęli ściągać do Ustronia przyjedni z dalszej okolicy.

do stoik: To już napisałem. Nie chce się powtarzać ale... Jak to nazwałeś " Ustroń swoją karierę uzdrowiska zaczął od odkrycia wód żelazistych"... stop. Ustroń ściągał kuracjuszy już wcześniej zanim odkryto rudę żelaza. W połowie XVIII w. popularne tu były kuracje żętycowe. Serwowano ja na miejscu tak że przyjezdni nie musieli udawać się na szałasy. Potem tak jak napisałem używano kąpieli ze wsadem żużlowym na bóle reimatyczne. Specjalnie do tego celu powstał pawilon i hotel kuracyjny. Po zamknięciu huty odkryto złoża borowin. Zwiększyło to ofertę "uzdrowiskową" Ustronia. Owszem modne były też spacery do źródła żelazistego ale woda stamtąd nie ma jakichś szczególnych właściwości leczniczych. Pod Jelenicą odkryto jeszcze źródło Budzigłód wpływające korzystnie na pracę układu trawiennego.

do stoik: Nie wiem czego ty dalej nie rozumiesz? Mnie niestety też ciężko się czyta co piszesz, zwłaszcza że nieraz nie kończysz tego wątku co rozpocząłeś i skaczesz na inny. Do tego jakieś historie z przeszłości, nie wiadomo co. Tematy nie związane ze zdjęciem. Tej wody nikt nie pił i nie nie kąpał sie w niej dla zdrowia. Nie z tego powodu Ustroń został uzdrowiskiem.

do stoik: Uwierz są inne miejsca, fora, Hydeparki na tego typu dyskusje. Nie, nie mam na wszystko najlepszych odpowiedzi. Staram się pisać na temat a czego nie wiem to szukam gdzieś indziej. Fajnie jakbyś też pisał w temacie zdjęć

do stoik: Pisałem z pracy, na szybko, ale na serio myślałem że takie pojęcia nie są ci obce. Żętyca to serwatka z mleka owczego ściętego podpuszczką, otrzymywana przy wyrabianiu oscypków i bundzu. W XVIII i XIX w. stosowana była jako środek leczący drogi oddechowe, szczególnie gruźlicę. Sałasz nie jakiś indiański ale chodziło o sałaśnictwo w Beskidach. Dawniej wyroby mleczne dostępne były tylko na halach tam gdzie wypasano owce, kozy lub krowy, czyli na Sałaszach. W Ustroniu zadbano o to aby przyjezdni mieli żętycę na miejscu. No i te kąpiele borowinowe też wpływały korzystnie na bóle reumatyczne i zwyrodnienia stawów.

do tatranclimber: nie obraź się, że czasem z nudów piszę rzeczy, które mogą być niewłaściwie zrozumiane. mam taki styl. przez 7 lat byłem doradcą rolnym w Wiśle. pomimo tego przyjeżdżali do mnie ludzie z Trójwsi. mówię im - to nie mój rejon. na co oni, no ale wszyscy mówią że Pan się na tym najlepiej zna. praca była dość wyczerpująca mentalnie. nie chce mi się mówić o historii szałaśnictwa. ale przynajmniej się czegoś mnie dowiedziałeś. chodziłem do szkoły muzycznej z koleżanką, która nazywała się Wałach. dosyć typowe nazwisko w tamtych stronach. Czyli Wołoch. Gospodarka owczarska przyszła na te tereny grzbietem Karpat z terenów obecnej Rumunii. Czy tez Siedmiogrodu. Optymistycznie na przełomie 17/18 wieku.. A Wisła, była w tym okresie kolonią karną, gdzie za karę wysyłano ludzi do karczowania lasów. Ze wspomnień rodzinnych można wyciągnąć mnóstwo ciekawych informacji. To nie pojedynek na wiadomości. Polecam książkę o tytule Wielokropki. jest tam ciekawy rozdział na temat zbójowania na terenie dawnego Księstwa Cieszyńskiego. Bo w zasadzie nieco później. Utkwił mi w pamięci jede3n moment. Była taka kobieta co zbójowała. Ażeby zostać zbójnikiem - trzeba się było wówczas wspiąć na najwyższe drzewo w okolicy i wygłosić przysięgę. Fajna książka. serdecznie polecam. temat jest obszerny, a ja się tak skróciłem, jak można.

do stoik: No to fajnie chyba. Wisła to dosyć trudny teren dla rolnictwa. Wracając do zdjęcia i tego co ledwo widać powyżej źródełka i łąki. Jest tam duża łopuka czyli hałda pokopalniana. Czasem Komora Cieszyńska, która w różnych miejscach prowadziła wydobycie rudy żelaza niwelowała takie hałdy z pola i rolnik dalej mógł tam uprawiać ziemię. Często jednak bywało, że rolnik dostał odszkodowanie (raczej liche) i sam miał sobie usunąć stos ziemi. Zazwyczaj tego nie robił i tak jak tu widać hałda została. Teren to nieużytek. Za bardzo nic nie chce rosnąć na tych łupkach, czasem jakieś drzewa lub krzaki. Jeśli jeszcze zwiezli taką ziemię na skraj pola to pól biedy, ale jak rozsypali wokoło to kłopot pozostał. Inny kłopot dla rolnika to to co pozostało pod ziemią. Stare sztolnie likwidowano zasypujac jedynie wyjscie. Po czasie teren siadał albo ziemia upadała nagle pod cieżarem ciągnika lub wozu.