Obiekt podstacji wybudowany przez Łódzkie Towarzystwo Elektryczne SA , został ukończony w 1938 r. W czasie okupacji niemieckiej w 1941 r. rozbudowano urządzenia techniczne.

Cechy szczególne:
Obiekt jest usytuowany na działce przy ul. St. Dubois na wprost skrzyżowania z ulicą Pustą, z wejściem głównym znajdującym się w północnej elewacji frontowej. Jako obiekt o wyjątkowych walorach architektonicznych i lokalizacyjnych stanowi istotny element dopełniający pierzeje ulicy. Budynek założony na planie prostokąta. Budynek zawiera również funkcję mieszkalną.
Budynek zwarty, złożony z trzonu głównego oraz w części zachodniej z czytelnie wydzielonej w kompozycji elewacji frontowej klatki schodowej, struktura przestrzenna odzwierciedla układ stref programowo-funkcjonalnych, dach stosunkowo płaski, wątki rytmiczne otworów i krój okien zależne od spełnianej funkcji programowej. Układ planu czytelny, prosty, racjonalnie opracowany program funkcjonalny zamknięty w proste, niecałkowicie pozbawione detalu bryły. Stylizacja w zakresie relacji pomiędzy płaszczyzną ścian, a rytmiką i wielkością otworów utrzymana w duchu modernizmu. Dekoracje architektoniczne wyrażają się w postaci uproszczonych motywów, podkreślających konstrukcję budynku i jego podział funkcjonalny. Na uwagę zasługuje charakterystyczny dla modernizmu krój okien oraz bardzo interesujący motyw dekoracyjny polegający na wysunięciu cegieł z lica ściany i stworzenie z nich swobodnej kompozycji.
Struktura budowlana mieszana, odzwierciedla ówczesne osiągnięcia techniki budowlanej.

Źródło: Joanna Olenderek "Łódzki modernizm i inne nurty przedwojennego budownictwa", t. 1. Wyd. Księży Młyn 2011