Jednym z najciekawszych obiektów ul. Szerokiej i w ogóle Gdańska jest dom, zwany Domem Pod Łososiem, w obecnej postaci z połowy XVIII w. Należący początkowo do opatów oliwskich, stał się w 1704 r. wraz z sąsiednimi domami siedzibą słynnej wytwórni likierów, założonej przez mennonitę Ambrożego Vermöllena z Lier. Za datę jej założenia uznaje się dzień 18 (nie 6!) lipca 1598 r., w którym Vermöllen uzyskał gdańskie obywatelstwo. Wytwórnia przechodziła z pokolenia na pokolenie, pozostając cały czas w rodzinie. Ostatnimi właścicielami byli wywodzący się z pomorskiej szlachty von der Marwitzowie. Wśród produkowanych tutaj ponad 70 gatunków likierów szczególnie popularne były elektorówka, kordiał, pomarańczówka i wiśniówka krambambuli, na której cześć w 1745 r. powstał ponad stuzwrotkowy poemat.

Największą ze wszystkich sławą cieszyła się „złota wódka” (Goldwasser), migocąca płatkami czystego złota, poszukiwana nie tylko w Polsce, ale także na dworach władców Brandenburgii, Francji, Szwecji i Rosji.



Klienci kosztowali wyrobów w pięknie urządzonych probierniach. Wnętrze nabrało z czasem charakteru muzealnego.

W 1945 r. wszystko uległo zniszczeniu. W odbudowanym Domu Pod Łososiem mieści się dziś elegancka restauracja.

Obok rokokowego portalu z latarnią w nadświetlu wisi odtworzona wywieszka z łososiem. Wewnątrz zrekonstruowano bogatą sień z ozdobnymi schodami i przytulną antresolką (dziś szatnia), pozostałym salom nadano stylowy charakter.

W lokalu serwuje się m.in. autentycznego goldwassera (produkowanego dziś w Niemczech) i polskie „empiryczne przybliżenie”.



Siedemnastowieczne „tajne” receptury na ponad 70 likierów (w tym 2 na złotą wódkę) leżą niewykorzystane w gdańskim archiwum.



Andrzej Januszajtis - fragment o ul. Szerokiej z "Ulice Gdańska cz.1"