Osada powstała w czasach panowania książąt pomorskich. W połowie XVI wieku powiększona przez karczunek puszczy, Krzyżacy w roku 1354 wydali dokument lokacyjny osadzie „Crummensse”, nadając jej 64 włóki. Krzemieniewo było wsią rycerską. Właściciel Herman Scheutsaka zobowiązany był do stawania konno w wyprawach wojennych oraz z każdej włóki oddawać Zakonowi korzec owsa. Mniejsze świadczenia obowiązywały rycerza Jakuba Krusnera, który otrzymał w Krzemieniewie w roku 1378 dziesięć łanów od komtura Konrada Wallenroda, bowiem zobowiązany był tylko do konnej służby. W roku 1466 Krzemieniewo było wsią szlachecką we władaniu zachodniopomorskiego rodu Kleistów. W połowie XVI posiadali oni 40 łanów. Kolejni właściciele wsi w czasach Prus Królewskich to Warnke-Demińscy, z ich czasów znamy powinności chłopów Krzemieniewa na rzecz dworu. Wszyscy chłopi zobowiązani byli do odrabiania pańszczyzny . Podczas żniw do pracy szły 2 osoby z każdej rodziny. Płacili też czynsz rocznie 3 talary i dawali w naturze 2 gęsi i 2 kury. Dodatkowo zobowiązani byli do czyszczenia kominów we dworze. Kleistom udało się odzyskać Krzemieniewo, nie wiemy w jaki sposób – przez wykup, a może ożenek, ale na krótko, bowiem w roku 1767 majątek wykupił od kapitana Kleista poczmistrz królewski Dionizy Dropowski. Był zapewne człowiekiem nowoczesnym. Zrezygnował z pańszczyzny, przydzielił chłopom ziemię i pobierał czynsz. Po pierwszym rozbiorze Polski w roku 1772 Krzemieniewo przeszło pół wieku było w polskich rękach. W wyniku polityki germanizacyjnej władz pruskich w roku 1837 znalazło się w posiadaniu Niemców. W XVIII wieku pobudowano kościół z wieżą krytą gontem. Wyposażenie: stary renesansowy ołtarz, dwa prawdopodobnie z XV w. i w dzwon 1607 r., dwa chóry z 1762 r. W roku 1868 według statystyk urzędowych Krzemieniewo to wieś i posiadłość ziemska. Areał wsi wynosił 1859,57 mórg, a majątku 3959,95 mórg. Budynków 111, mieszkańców 414, w tym ewangelików 402, katolików 6 – wynika 6 pozostałych mieszkańców było prawdopodobnie innego wyznania, można przypuszczać, że mojżeszowego. We wsi była cegielnia, przy której stały budynki. Około połowy XIX wieku pobudowano dwór – murowany, parterowy do którego prowadziła aleja lipowa, przy dworze założono mały park. Do roku 1945 nazwa wsi Krummensee. Po wojnie nazwa tymczasowa Kromża, od 1946 Krzemieniewo ustalona okólnikiem Ministerstwa Ziem Odzyskanych nr 128 z 1946. Do roku 1954 w gminie Cierznie, od 1954 w gromadzie Sierpowo, od 1972 w gminie Czarne. Kościół parafialny pod wezwaniem Chrystusa Króla Wszechświata, poświęcony w 1947 roku. W roku 1999 kościoły filialne: Domisław i Sierpowo. Proboszcz ks. Józef Klażyński. W roku 1970 Krzemieniewo liczyło 448 mieszkańców. Na początku lat siedemdziesiątych 1028 ha gruntów ornych było w posiadaniu PGR, a 157 ha należało do rolników indywidualnych. We wsi była szkoła, siedziba PGR, sklep GS, Klub ”Ruch”. Na południe od wsi była czynna żwirownia.
Źródło: T. Gasztold, W i M. Zybajło, Miasto I Gmina Czarne. Zarys Dziejów, Wyd. Zarząd Gminy Czarne, Towarzystwo Miłośników Ziemii Człuchowskiej, Czarne - Człuchów 2001
