Dwa lata temu penetrowaliśmy powiat milicki w poszukiwaniu ewangelickich cmentarzy. Pomocą była mapa, na której dokładnie je oznaczono. Prawie na skraju każdej wsi był mniejszy lub większy cmentarz. Na ogół udawało się odnaleźć resztki nagrobków, krzyży, doskonale wskazywały drogę bluszcze. Ale w jednej z wsi nijak śladu cmentarza we wskazanym miejscu. Dopiero spojrzenie w niebo pozwoliło go zlokalizować. Korony okazałych dziś dębów posadzonych wokoło w równych odstępach to nie dzieło przyrody. To zdjęcie przypomniało mi o tamtym cmentarzu, a jest to charakterystyczny widok zapomnianych i zdewastowanych miejsc pochówku.