Dom ze Skorzowa powstał pod koniec drugiej połowy XIX wieku. Fundatorami zamożnej, okazałej chałupy byli Andrzej i Jadwiga Jasia, bogaci rolnicy, właściciele gospodarstwa o powierzchni około 20 hektarów. Ściany budynku wzniesiono w konstrukcji sumikowo-łątkowej, z użyciem pionowych słupów (łątek), w żłobiny których wsunięto poziome belki (sumiki). Całość ścian obito starannie wykonanym szalunkiem z desek, nadając im reprezentacyjny charakter. Chałupa posiada wejście od frontu, z wyodrębnionym z bryły ozdobnym gankiem, który upiększają m. in. listwy o misternie wyciętych krawędziach i duże ostrołukowe okna. Budynek pokrywa dwuspadowy dach z oryginalnie zachowanym pokryciem z czerwonej dachówki. Na uwagę zasługują piece kaflowe w izbach oraz bogate wyposażenie kuchni, a także zróżnicowana kolorystyka ścian w pomieszczeniach.
W chałupie ze Skorzowa powstała ekspozycja prezentująca wnętrze domu doktora Witolda Poziomskiego, lekarza pracującego w Suchedniowie, małym miasteczku leżącym ok 25 km na północny wschód od Kielc.

Muzeum Wsi Kieleckiej – Park Etnograficzny powołano w 1976 roku, a zaczęło funkcjonować od 1977, decyzją Wojewody Kieleckiego z dn. 21.08.1976r. 

Muzeum prezentuje przede wszystkim ekspozycję stałą na wolnym powietrzu w Parku Etnograficznym w Tokarni, wystawy czasowe w Dworku Laszczyków w Kielcach i stałą wystawę w zabytkowej zagrodzie Czernikiewiczów w Bodzentynie.

Park Etnograficzny ma za zadanie zachowanie najcenniejszych zabytków budownictwa wiejskiego i małomiasteczkowego Kielecczyzny oraz prezentowanie ich w otoczeniu zbliżonym do pierwotnego. Skansen przedstawia obiekty w naturalnych zespołach osadniczych,  w których zagrody stanowiące warsztat pracy rolnika sąsiadowały z obiektami przemysłu wiejskiego, takimi jak młyn, wiatrak, kuźnia, etc., czy użyteczności publicznej typu: karczmy, szkoły, sklepy, kościoły, a także plebanie, dwory i folwarki dworskie.

Dotychczas,  na obszarze 65 ha wzniesiono obiekty przeniesione z innych terenów, w tym: dwór z Suchedniowa, spichlerz ze Złotej, kościół z Rogowa, wiatrak z Grzmucina, organistówkę z Bielin pełniąca obecnie rolę apteki, sklepiku i pracowni krawieckiej, dom szewca z Daleszyc, zagrody

z Bielin, Radkowic i Sukowa, a także chałupy z Rokitna, Ślęzan, Bronkowic, Siekierna, Chrobrza i Świątnik. Zagroda z Bukowskiej Woli pełni rolę ekspozycji rzeźb Jana Bernasiewicza z Jaworzni.