Kościół p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa z 1804 r. Zbudowany jako świątynia katolicka i przejęta przez ewangelików w 2 poł. XIX w. Przebudowany w 1952 r. z dodaniem nowej fasady i usunięciem empor wewnątrz.

Budowa i wyposażenie. Kościół szachulcowy słupowo – ramowej. Orientowany, zbudowany w stylu klasycystycznym z neogotycką, murowaną fasadą frontową. Salowy, bez wyodrębnionego prezbiterium z nawy, zamknięty prostokątnie z małą absydą. Z boku nawy murowana zakrystia z kruchtą. Nad fasadą od frontu mała murowana wieżyczka, zwieńczona hełmem piramidalnym. Dach jednokalenicowy, kryty blachą. Wokół świątyni murowane przypory. Wnętrze otynkowane. Stropy płaskie wsparte na czterech słupach. Chór muzyczny wsparty na czterech słupach z prospektem organowym i parapetem o prostej linii. Zachowana granitowa kropielnica. Mała dzwonnica drewniana z 1891 r. z dwoma dzwonami z 1449 i 1487 r. Zbudowana na planie kwadratu i kryta blaszanym dachem dwuspadow