Zespół parkowo-dworski pochodzący z I poł. XIX w. Budynek dworu, zbudowany na planie prostokąta, jest murowany, podpiwniczony, jednokondygnacyjny z użytkowym poddaszem. Dokładna data budowy oraz autor projektu obecnego budynku nie są znanie.

W latach 1811-1825 właścicielem majątku był Jan Bogumił Janasz, który nabył dobra na licytacji. Przez kolejne 37 lat Petrykozy były w rękach Mikołaja Grabowskiego. W roku 1862 na mocy traktatu kupna-sprzedaży kolejną właścielką została pochodząca z Niemiec Ludwika z Kwasebartów Ströhmer z dziećmi (spolszczone nazwisko Sztremer). Rodzina ta, a szczególnie syn - Aleksander Sztremer, dzięki sprawnemu zarządzaniu i społecznemu zaangażowaniu przyczynili się do rozkwitu majątku i okolicznych miejscowości. Aleksander Sztremer odziedziczył dobra Petrykowskie w 1878 r.

Aleksander zmarł w 1909 r. Cztery lata po jego śmierci majątek przeszedł w ręce małżonków Bagniewskich. Krótko po tym, w 1917 r. majątek zakupił hrabia Edward Cezary Maria Teodor hrabia Broel-Plater. Od połowy 1925 r. dobra Petrykowskie przez niewiele ponad rok należały do dr. Maria Lindego, po czym w drodze publicznej licytacji Edward Broel-Plater stał się ponownym właścicielem majątku i mieszkał tam do swojej śmierci w 1936 r. Po jego śmierci ojciec sprzedał dobra inż. Zarzyckiemu.

W czasie II wojny światowej majątkiem zarządzał Niemiec o nazwisku Strummel, być może z tego powodu majątek przetrwał wojnę niezniszczony. Po wojnie majątek uległ parcelacji, prawdopodobnie mieścił się w nim sklep, później świetlica. Od lat 50-tych Petrykozy i okoliczne ziemie należały do Gminnej Spółdzielni Produkcyjnej. Dwór popadł w ruinę, a park zdewastowano.

Przed kompletnym zniszczeniem uratowało go małżeństwo – Jadwiga i Wojciech Siemionowie, którzy zakupili część majątku w 1969 roku. Prace remontowo-budowlane trwały od 1969 do 1979 roku, kiedy to we dworze została otwarta Wiejska Galeria Sztuki, później jej nazwa została zmieniona na Prywatne Muzeum w Petrykozach Jadwigi i Wojciecha Siemionów. Dwór spłonął w 2013 roku.