Początki Zespołu Pałacowo-Parkowego w Kobylinie sięgają XVI wieku, kiedy to wieś szlachecka Kobylin była własnością Mikołaja Kobylińskiego, herbu Przerowa oraz Stanisława i Walentego Kobylskich, herbu Kościesza. Od połowy XVII wieku majątek zmieniał właścicieli, wciąż jednak pozostając w posiadaniu najznamienitszych rodów szlacheckich mieszkających na Mazowszu. Ich siedzibę, do XIX wieku, stanowił najprawdopodobniej dwór drewniany, który dopiero - na życzenie rodu Ciszewskich, herbu Zadora – zamieniony został na murowany pałac o charakterze rezydencjonalnym, wzorowany na willi włoskiej.
Posadowiono go na planie wydłużonego prostokąta z dwiema obustronnie zryzalitowanymi częściami skrajnymi, zwieńczonymi trójkątnie, z czterokondygnacyjną wieżą u jednego boku i z parterową prostokątna przybudówką u drugiego. Pośrodku elewacji frontowej widoczny jest trójboczny występ mieszczący sionkę, a od strony ogrodu usytuowany jest otwarty taras.
Projektantem i budowniczym Pałacu był Władysław Marconi, syn najwybitniejszego architekta tamtych czasów – Henryka Marconiego.
Obecnie w pałacu funkcjonuje hotel, restauracja oraz centrum konferencyjne.