Pierwsze wzmianki o Borczu pochodzą z roku 1403. Odnotowano wówczas, że klasztor Kartuzów posiadał we wsi 8 włók chełmińskich ziem. O grunt ten toczyły się długie spory aż do roku 1701, kiedy to właścicielem Borcza, włącznie z ziemią Kartuzów, został kasztelan chełmiński Jan Jerzy Przebendowski. Po jego śmierci w roku 1729 majątek dziedziczy córka Dorothea Henrietta Przebendowska – Bielińska. W roku 1748 cały majątek otrzymuje jej syn – Piotr Jerzy Przebendowski- – wojewoda malborski i starosta Pucka. Następnymi właścicielami – od roku 1765 została rodzina Grabowskich- najpierw kasztelan elbląski Johan Michael, następnie Ignacy, a w roku 1783 Adam Goetzndorf – Grabowski, który w roku 1787 sprzedał majątek Georgowi Marcusowi Helsensteinowi.



Na początku wieku XIX w efekcie wojen napoleońskich nastąpił regres w rozwoju zarówno wsi, jak i majątku dworskiego. Znaczna część obszarów Borcza legła w gruzach. Mimo ogromnych zniszczeń zachował się majątek z budynkiem dworu i częścią folwarczną. Przez opustoszałe tereny przeprowadzona wtedy nową drogę przelotową z Żukowa do Kościerzyny.



W 1891 roku majątek o powierzchni ponad 1800 hektarów został zakupiony przez Friedricha Hoene. Postanowił on odnowić dwór oraz stworzyć park i nasadzić kilka drzew oraz krzewów. Postawiono też dom dla Oskara Arke, który został rządcą. W roku 1897 została wybudowana gorzelnia. Po tym jak w 1903 r. Friedrich zmarł, cały majątek dostał w spadku jego syn Georg Hoene.



Niestety, podczas pożaru w roku 1911 dwór spłonął doszczętnie. Szybko jednak rozpoczęto jego odbudowę, tym razem sytuując go bardziej na północ. W roku 1920 majątek Borcz, który wówczas zajmował powierzchnię 1823 ha, z czego 1091 ha zajmowały lasy, 132 ha pastwiska, 70 ha łąki, a 509 ha grunty orne, został przekazany synowi Georga – Albertowi Hoene. W folwarku prowadzono hodowlę bydła i owiec oraz trzody chlewnej rasy Yorkshire. W okresie II wojny światowej nie zaobserwowano większych zmian w majątku. W roku 1944 właściciele podejmują decyzję o opuszczeniu Borcza i emigracji do Niemiec. Rok później majątek Borcz zaczyna należeć do Kartuskiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Rolnej i jego losy są bardzo różne. Ostatecznie, w 1999 r. zostaje zakupiony przez Krzysztofa Mielewczyka (+2013) i pod jego opieką wraca do swojej dawnej świetności. Nowy właściciel remontuje kompleks dworsko-parkowy i odnawia zabytkowe budynki, dzięki czemu Borcz znów przeżywa lata świetności.





Za: