Most kolejowy na Olzie powstał w roku 1888 (przyczółki oraz filar wzniesiono już w połowie 1887 r., natomiast w listopadzie układano stalową konstrukcję), kiedy to uruchomiono linię kolejową Frydek-Cieszyn-Bielsko. Koszt budowy 30 tys. florenów. W trakcie budowy nie uwzględniono życzenie władz miejskich by z mostu mogli korzystać również piesi, by umożliwić mieszkańcom (pracownikom i uczniom) z Brandysa, Małej Łąki, Frysztackiego Przedmieścia, ale również Mostów bezpośredni kontakt, aniżeli dosyć odległy most w centrum miasta lub prywatnej kładki w Kocobędzu. Ponadto zwracano uwagę, że jeżeli kładka czy jakieś przejście nie powstanie to ludzie i tak pomimo zakazu będą przechodzić mostem, co będzie powodować wypadki, gdyż pociąg jest tam słabo widoczny z racji zakrętu po obu stronach brzegu. A gdyby faktycznie tak miało być to wtedy musiano by wybudować domy wartownika, który pilnowałby pieszych, co jeszcze bardziej podniosłoby koszty. Mieszkańcy domagali się przynajmniej drewnianej konstrukcji, która nie byłaby związana z dużymi kosztami. Nordbahn przystąpiła tylko na propozycję by po wpłaceniu sumy 6 tys. florenów przez miasto - zostanie wtedy dobudowana kładka. Obawiano się jednak, że konstrukcja ta mogłaby zanadto obciążyć właściwy most. W marcu 1888 roku prace są już prawie na wykończeniu. W 1890 r. mieszkańcy Brandysa i Małej Łąki chcieli korzystać z mostu do pieszej przeprawy, m.in. dlatego, iż na Brandysie znajdowała się pływalnia. Po licznych zabiegach dobudowano schody umożliwiające wejście na most. W maju 1933 r. komisja, która uzgadniała regulację koryta rzeki stwierdziła konieczność budowy stopnia wodnego "stauschwelle" w sąsiedztwie mostu

które miało chronić przed powodzią filary mostu. Zniszczony przez wycofujące się wojska polskie 1 września 1939 r. o godz. 11, naprawiony przez Niemców, po czym ponownie zniszczony w maju roku 1945 - Spengskomando pod dowództwem porucznika Körnera. Odbudowany i oddany do użytku 29 września 1945 r. Prace naprawcze przeprowadzał Oddział Drogowy PKP w Bielsku-Białej pod kierownictwem pana Wielgosa. Zbudowano nowe przęsło o konstrukcji stalowej, które dostarczyło huta Pokój. Więcej na: .

W czerwcu w 1901 r. w nocy okaleczono ostrym narzędziem większą ilość kasztanowców na Konteszyńcu. Piasek wydobywano przy moście kolejowym. W 1925 r. wydano rozporządzenie zabraniające wydobywania szutru, piasku i lodu 50 metrów przed i za mostem (wydobywano również w Ligocie na tzw. Kamieńcu, z którego piasek i szuter posłużył pod budowę licznych domów w nowym Czeskim Cieszynie). W tym samym roku przeprowadzono pierwszą regulację w bliskości mostu głównego w wyniku szkód popowodziowych. Wzmacnianie brzegu poniżej Osmeku przeprowadzono również w 1928 r. W maju 1933 r. zeszła się międzynarodowa komisja do spraw regulacji koryta rzeki Olzy. Zamierzano przeprowadzić regulację i murowanie nadbrzeża od mostu głównego po ogrodnictwo Kramarczyka i most kolejowy, gdzie miał powstać próg wodny, czyli tzw. Stauschwelle. Koszty z tym związane szacowano na 85 tys. Kč. W sprawach regulacji koryta rzeki zwracano się do władz w Opawie i Brna. Właściwa regulacja i budowa progu wodnego ruszyła pod koniec lipca tego samego roku. Ulica powstała 1 listopada 1971 r. W 1974 r. uregulowano drzewostan poprzez wycinkę starych schorowanych drzew i wysadzanie nowych drzew. O Konteszyńcu - Spyra w Tesinsko 2011.