Spichlerz dworski wzniesiono w 1719 r. w Rogowie nad Wisłą, skąd przeniesiono go do Złotej Pińczowskiej. Należy on do najbardziej interesujących i wyjątkowo pięknych XVIII-wiecznych obiektów gospodarczych, nie tylko na Kielecczyźnie, ale i w całym kraju.Budynek ma budowę dwukondygnacyjną, o jednotraktowym układzie pomieszczeń z sienią na osi poprzecznej i amfiladową wewnętrzną komunikacją. Został przykryty dachem łamanym krakowskim, czyli dach został rozbity na dwie płaszczyzny, rozdzielone wysoką ścianką uskokową, z szerokimi okapami. Mały kąt nachylenia połaci oraz jednospadowe daszki okapowe na wysokości stropu pierwszej kondygnacji sprawiają, że sylwetka budynku jest lekka i harmonijna, choć równocześnie sprawia wrażenie monumentalnej budowli. Elementami zdobniczymi są profilowane końcówki belek stropowych i podciągowych, profilowane „rysie” – ostatki belek ścian działowych i szeroki, profilowany gzyms podokapowy, wzbogacony ciosanym fryzem.

Budowla ta dowodzi wysokiej wiedzy technicznej i umiejętności ciesielskich budowniczych spichlerza. Wieńcowe ściany wzniesiono z drewna modrzewiowego na dębowych przyciesiach, położonych na podmurówce z łamanego kamienia wapiennego. W narożach i w pobliżu drzwi wejściowych umieszczono w podmurówce duże bloki z wapienia pińczowskiego. Belki zrębu zwęgłowano na nakładkę jednostronną i połączono między sobą tyblami i dodatkowo spięto „lisicami", czyli pionowymi belkami z drewna bukowego przytwierdzonymi za pomocą śrub. Konstrukcje stropów wzmacniają biegnące w długiej osi budynku belki podciągowe, wsparte na ścianach szczytowych, działowych oraz na pionowych słupach znajdujących się w komorach. W każdej komorze na jednym ze słupów wyżłobiona jest orientacyjna podziałka, która ułatwiała odczytanie ilości składowanego ziarna.

W salach spichlerza na piętrze znajduje się wystawa pt. „Meble, które mają dusze. Meblarstwo ludowe na Kielecczyźnie", "Tradycyjny ubiór chłopski na Kielecczyźnie" oraz ekspozycja regionalnych wyrobów kowalskich.

Za