Zabytkowe zabudowania przy ulicy Małachowskiego 7, zostały wzniesione dla potrzeb Banku Polskiego, który rozpoczął swoją działalność w 1924 r. Neoklasycystyczne obiekty zaprojektował polski architekt, reprezentant akademickiego klasycyzmu – Marian Lalewicz.

Zespół zabudowań  składa się z centralnie usytuowanego budynku, połączonego dwiema przejazdowymi bramami z sąsiadującymi po obu stronach - budynkami mieszkalnymi. We wnętrzu zachowany został pierwotny układ pomieszczeń z niewielkimi zmianami.

Obiekt reprezentuje styl neoklasycystyczny: kamienna fasada, symetryczna kompozycja i eleganckie detale architektoniczne miały od początku podkreślać rangę instytucji państwowej oraz stabilność finansową odradzającej się Rzeczypospolitej.

W czasie II wojny światowej gmach został przejęty przez niemieckie władze okupacyjne i funkcjonował jako Bank Rzeszy. Po wojnie swoją siedzibę miał tu Bank Śląski. 

W 1992 przeprowadzono generalny remont budynku: wymieniono posadzki, zainstalowano granitowe obudowy i odnowiono wnętrza, zachowując przy tym historyczny charakter przestrzeni. 

Na początku drugiej dekady XXI w., po ponad 90 latach działalności bankowej, budynek przestał pełnić funkcje finansowe. W 2021 nabył go prywatny inwestor, który rozpoczął adaptację na cele kulturalne. Nowy rozdział w historii tego miejsca rozpoczął się w grudniu 2024, kiedy to budynek zyskał nową tożsamość i nazwę – Bank Sztuki. Inauguracją nowej działalności był pokaz mody „Majtki z Sosnowca” – wydarzenie symbolicznie łączące lokalną historię, sztukę użytkową i odważne podejście do miejskiej tożsamości.

Dziś Bank Sztuki to dynamiczna przestrzeń kultury: miejsce wystaw, debat, warsztatów, spektakli teatralnych i eksperymentów artystycznych. W zabytkowych murach, gdzie niegdyś operowano finansami, dziś inwestuje się w kulturę, sztukę, wyobraźnię i emocje.