W źródłach z 1783, 1830 i 1845 roku w Ruszkowicach wzmiankowano folwark. Być może istniejący do dziś dwór został wzniesiony dopiero w drugiej połowie XIX wieku przez rodzinę Schölzel, w rękach której miejscowy majątek pozostał od około 1856 roku do 1918 roku.

Dwór murowany z cegły, potynkowany, założony na planie prostokąta, dwukondygnacyjny, z częściowo użytkowym poddaszem nakrytym dachem dwuspadowym z naczółkami. Fasada (elewacja południowa) skierowana w stronę parku, siedmioosiowa, z centralnym trzyosiowym pozornym ryzalitem, zwieńczonym trójkątnym przyczółkiem. Na osi ryzalitu niewielki ganek, pierwotnie ozdobiony boniowaniem. Główne wejście akcentuje prosta opaska wykonana w tynku. Nad wejściem pojedynczy kartusz. Druga dłuższa elewacja (północna) skierowana na dziedziniec folwarczny, powtarza układ fasady, pozbawiona jest jednak ganku, a wejście umieszczono w niej asymetrycznie, w trzeciej osi od zachodu. Elewacje nieco uproszczone, pierwotnie posiadały opaski wokół otworów okiennych.

Po zakończeniu drugiej wojny światowej majątek przejęło państwo polskie. Losy rezydencji w Ruszkowicach po 1945 roku nie są znane. Prawdopodobnie folwark był użytkowany przez Państwowe Gospodarstwo Rolne, a dwór zamieniono w wielorodzinny budynek mieszkalny. Obecnie zabytek w dalszym ciągu pełni funkcje mieszkalne i można go zobaczyć tylko z zewnątrz z pewnej odległości. Do rezydencji przylega dawny park, obecnie raczej przypominający las niż regularne założenie.

za :