Rzymsko-katolicki kościół św. Marii Magdaleny w Ścinawce Średniej został wzniesiony w XIV w., prawdopodobnie na miejscu wcześniejszej drewnianej świątyni z XIII w. Pierwsze pisemne wzmianki o tej gotyckiej budowli pochodzą z 1368 r., wg historyków niemieckich jest to jedna z najstarszych parafii na ziemi kłodzkiej, ma o tym świadczyć płaskorzeźba zwana wimpergą przedstawiająca głowę św. Jana Chrzciciela na misie, znajdująca się obecnie w gotyckiej bramie od strony południowej.

Pierwotnie była to budowla jednonawowa z wydzielonym prezbiterium, pod koniec XVII w. wybudowano obok renesansowo-barokową plebanię. Na początku XVIII w. kościół został całkowicie przebudowany, wyburzono nawę, pozostawiając tylko gotyckie prezbiterium. Ze skromnej gotyckiej świątyni kościół przekształcił się w bardziej okazałą świątynię barokową. Ale największym przedsięwzięciem była budowa 2 kaplic i ozdobienie ich polichromią przez śląskiego malarza barokowego, Jana Franciszka Hoffmanna. Pojawiły się na nich motywy charakterystyczne dla epoki konfliktu dwóch religii - katolickiej i protestanckiej - w walce o rząd dusz na ziemi kłodzkiej. Jedna kaplica poświęcona jest Niepokalanemu Poczęciu NMP (Immaculata), druga Franciszkowi Ksaweremu, współzałożycielowi zakonu jezuitów i misjonarzowi świata.

Obok gotyku (prezbiterium) i baroku (nawa i kaplice) w świątyni znajdują się elementy stylu rokoko: ambona, chrzcielnica i prospekt organowy. W tym samym czasie dobudowano również ośmioboczną sygnaturkę z cebulastym hełmem, w którym zawieszono spiżowy dzwon. Od strony północnej znajduje się budynek bramny z bramą i dawną kostnicą - obecnie Kaplica Grobu Pańskiego. Na placu przykościelnym, dawnym cmentarzu pozostało kilka zachowanych poniemieckich nagrobków.