Ulica Artyleryjska to lokalna ulica odchodząca od ul. Legionów. Pierwotnie w miejscu obecnego wylotu ulicy przy ul. Legionów kończyła się biegnąca od ul. Ogrodowej (okolica ul. Cmentarnej) droga polna przekształcona na początku XX w. w ulicę nazwaną później Czarna Droga. Jeszcze przed I wojną światową planowano przeprowadzenie w miejscu dzisiejszej ulicy Artyleryjskiej ulicy łączącej ul. Legionów z ul. Srebrzyńską. Plany te zostały zrealizowane częściowo w pierwszych latach II wojny światowej. Nowa ulica została wytyczona na odcinku od ul. Legionów do bocznicy zakładów Poznańskiego. Pozostałego odcinka na wydzielonym w tym celu pasie terenu nie zdążono wybudować. Po wojnie teren ten został zajęty przez skład drewna (posesja Srebrzyńska 6/8). Nowa ulica, której połowa przebiegu pokrywała się z przebiegiem starej ulicy, przejęła nazwę Czarna Droga. Pozostała część dawnej ulicy Czarna Droga wchłonięty został przez sąsiadujące z nią posesje. Jednocześnie wytyczono odchodzącą w połowie długości ulicy w kierunku zachodnim nową około czterystumetrową ulicę, której po wojnie nadano nazwę Kupiecka. Ze starej zabudowy po stronie wschodniej pozostały magazyny wojskowe pod obecnym nr 4. W latach 50. pod nr 6 wybudowano piekarnię mechaniczną PSS Społem, a w latach 70. pod nr 3/5 magazyny przedsiębiorstwa “Domar”. Wtedy też zlikwidowano ulicę Kupiecką. Prawdopodobnie w końcu lat 50. ulica otrzymała obecną nazwę na pamiątkę 10 Pułku Artylerii Lekkiej, którego oddział stacjonował w okresie międzywojennym w położonych obok koszarach. Od początku lat 90. do dziś położone przy ulicy obiekty zmieniły już swoją funkcję, a niektóre z nich stoją obecnie nieużytkowane lub czekają na rozbiórkę.

Ulica Czarna Droga to ulica, która istniała do II wojny światowej pomiędzy ul. Ogrodową i ul. Legionów na zachód od ul. św. Jerzego. Pierwotnie była to droga polna umożliwiająca dojazd do długich na prawie 2 km zagonów polnych ciągnących po południowej stronie ulic Ogrodowej i Srebrzyńskiej od okolic obecnej ul. Gdańskiej do lasu miejskiego i przecinająca je ukośnie. Droga zaczynała się przy ul. Ogrodowej mniej więcej w miejscu położonym dziś we wschodniej części posesji Ogrodowa 74 i prowadziła w kierunku południowo-zachodnim. W okolicy obecnej ul. Artyleryjskiej skręcała łagodnym łukiem do szosy konstantynowskiej (ul. Legionów). W latach 90. XIX w. po wschodniej stronie na terenie od ul. św. Jerzego powstały koszary wojskowe. Na początku XX w. droga została uregulowana, ale tylko na południe od wybudowanej w 1905 r. bocznicy zakładów Poznańskiego. Wkrótce w związku z postępująca zabudową południowej strony ul. Ogrodowej od skrzyżowania z ul. Cmentarną początkowy odcinek drogi zaniknął, a w jego miejsce wytyczono połączenie z ul. Ogrodową wypadające pomiędzy posesjami Ogrodowa 76 i Srebrzyńska 2/4 ze strzeżonym przejazdem kolejowym na bocznicy. Przy drodze nie powstała samodzielna zabudowa. Jedynie po stronie wschodniej usytuowane były budynki na posesjach położonych przy ul. św. Jerzego, w tym magazyny wojskowe. Po I wojnie światowej ulica otrzymała nazwę Czarna Droga, nazwę być może związaną z wyglądem nawierzchni jezdni ulicy utwardzonej szlaką.

Jeszcze na początku XX w. planowane było wytyczenie w miejscu dzisiejszej ul. Artyleryjskiej ulicy łączącej ul. Legionów z ul. Srebrzyńską. Plany te zostały zrealizowane częściowo w pierwszych latach II wojny światowej. Nowa ulica, która przejęła nazwę Czarna Droga, dochodziła tylko do bocznicy i połową swojego przebiegu od strony ul. Legionów pokrywała się ze starą ulicą. Pozostały odcinek dawnej ulicy włączony został do sąsiadujących z nim posesji. Prawdopodobnie w drugiej połowie lat 50. ulicy nadano nazwę Artyleryjska.