Kościół wzmiankowany w 1257 roku, obecny zbudowany w XIII wieku. Do pożaru w 1720 roku kościół miał odeskowany malowany strop oraz podłogę z cegieł i płyt nagrobnych. Odbudowany w latach 1743-8; wydłużono prezbiterium, dobudowano nad zakrystią lożę kolatorską, nad całym kościołem strop lunetowy, zmieniono wystrój wnętrza na barokowy. Restaurowany z 1902 roku. W lutym 1945 roku po wysadzeniu przez wycofującą się armię niemiecką pozostały relikty ścian i uszkodzona wieża. Odbudowany w latach 1949-52. W 1956 intronizowano kopię obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej przywiezionego przez repatriantów z Doliny. W dniu 16.10.1999 roku arcybiskup metropolita wrocławski Henryk Gulbinowicz ustanowił sanktuarium Matki Bożej Częstochowskiej.



W latach 1552-1654 kościół służył protestantom. Do zakazu przez władze pruskie w 1800 roku odprawiano msze w języku polskim.



Kościół późnoromański, orientowany, murowany, jednonawowy z nawą i prezbiterium z XIII wieku, wieża i zakrystia z około 1500 roku. Częściowo zachowane mury kościoła wzniesione z cegły o układzie wendyjskim. W południowej ścianie nawy zachowana baza talerzowa portalu. Na ścianach podokapowe fryzy: nałęczkowy i kratowy.



Wyposażenie kościoła jest głównie barokowe.



Wewnątrz kościoła:



-obraz Matki Boskiej Częstochowskiej przywieziony 20.08.1945 roku z kościoła Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Dolinie (dawna archidiecezja lwowska)



-łaskami słynący obraz Matki Bożej Częstochowskiej

-obraz Zwiastowanie Najświętszej Maryi Panny w ołtarzu głównym (XVIII w.)

-obraz Nawiedzenie Najświętszej Maryi Panny w ołtarzu głównym (XVIII w.)

-rzeźba Jana Chrzciciela w ołtarzu głównym (XVIII w.)

-rzeźba Jana Ewangelisty w ołtarzu głównym (XVIII w.)

-rzeźba św. Elżbiety w ołtarzu głównym (XVIII w.)

-rzeźba św. Jadwigi w ołtarzu głównym (XVIII w.)

-rzeźba wolnostojąca proroka Zachariasza przeniesiona z kościoła w Lubiążu (ok.1680-90)

-rzeźba wolnostojąca św.Ignacego przeniesiona z kościoła w Lubiążu (XVIII)

-klasycystyczna chrzcielnica (XVIII/XIX w.)

-obrazy Drogi Krzyżowej (pocz. XX w.)

-płyta nagrobna członka rodu von Reisewitz (ok. 1500)

-płyta nagrobna Błażeja Schari (1502)



Na zewnątrz kościoła:

-późnogotycka kapliczka z piaskowca (w filarze muru) ufundowana przez kanonika wrocławskiego Macieja Jana Stephetiusa (1651)

-mur obronny z otworami strzelniczymi (pocz. XVII w.)

-barokowa brama główna z trzema przejściówkami zwieńczona figurką św. Katarzyny

-stacje Drogi Krzyżowej (2000)

-cztery jednakowe płyty nagrobne zmarłych z lat 1844-1914

-wolno stojąca dzwonnica z czterema dzwonami (1999)



Organy zbudowane w latach 1992-1998.



źródło :