Zespół pałacowy zlokalizowany jest we wschodniej części wsi. Od zachodu ograniczony drogą z Sępólna Krajeńskiego na Włościbórz, od północy drogą na Wałdowo, a od południa drogą z Przepałkowa. Od południa, wschodu i północy otoczonym rozległym parkiem. Na wschód od pałacu na obszarze parkowym trzy stawy połączone ze sobą niewielkimi przesmykami. W części wschodniej park graniczy z rozległymi polami. Pałac usytuowany na wzniesieniu polodowcowym, na rzucie prostokąta, w układzie osiowym zbliżonym do północ-południe. Pałac na rzucie prostokąta, założony na odchylonej osi północ-południe, murowany, wolnostojący, niepodpiwniczony z niskim parterem w typie suterenowy, budynek dwupiętrowy, otynkowany nakryty dachem mansardowym z lukarnami. Strefa parteru oddzielona od wyższych partii pulpitowym gzymsem, korona murów zwieńczona ząbkowym gzymsem koronującym pod nim profilowany gzyms wydzielający gładki fryz biegnący w części podokapowej. Naroża pałacu oszkarpowane. Elewacja zachodnia - frontowa skierowana na rozległy podjazd flankowany po bokach dwoma budynkami oficyn. Okna prostokątne w tynkowych opaskach z parapetami, w obrębie ryzalitów połączonymi w gzyms. Otwory drzwiowe prostokątne, główne wejściowe zamknięte łukiem odcinkowym. W hollu parteru sklepienie eliptyczne krzyżowe wsparte na czterech prostokątnych filarach, w skrajnym pomieszczeniu w części południowej sklepienie na osi - krzyżowe. Korytarz w części północnej parteru ze sklepieniem kolebkowym. Sklepienia w hollu parteru eliptyczne krzyżowe wsparte na czterech prostokątnych filarach, w skrajnym pomieszczeniu w części południowej na osi - sklepienie krzyżowe. W północnej części parterowego korytarza - sklepienia kolebkowe. W trakcie przednim część północno-zachodniej parteru sklepienia odcinkowe. Na pierwszym piętrze klatki schodowej sklepienie eliptyczne krzyżowe. Galeria drugiego piętra wokół klatki schodowej zamknięta sklepieniami kolebkowymi i kolebkowymi z lunetami. W pozostałych pomieszczeniach stropy płaskie. Elewacje od strony elewacji zachodniej - frontowej i wschodniej - parkowej, w część środkowej zryzalitowane. Elewacja frontowa od północy i nieznacznie zryzalitowana. Przy elewacji południowej parterowa loggia z tarasem. Elewacja północna z ryzalitem na planie prostokąta, w którym klatka schodowa. Od wschodu, w narożu mały aneks na planie kwadratu. Elewacja zachodnia - frontowa - dziewięcioosiowa z trzema ryzalitami. Ryzalit środkowy ujęty dwiema parami jońskich kolumn w porządku kolosalnym, osadzonymi na szkarpach parteru, na kolumnach trójkątny wyłamany naczółek; po jednej kolumnie przy bokach ryzalitu. W narożach między ryzalitem a korpusem pilastry w analogicznym porządku. Na pierwszym piętrze drzwi balkonowe ujęte portalem - z otworem drzwiowym w opasce z przepaskami kapitelowymi i pozornym kluczem, oflankowane kolumnami kompozytowymi o głowicach z impoatami, na których spoczywają odcinki naczółka segmentowego. Ściany skrajnych ryzalitów zwieńczone prostymi attykami. Elewacja południowa - czteroosiowa, w części środkowej parteru poprzedzona prostokątnym tarasem - loggią z dwiema elipsoidalnymi arkadami osadzonymi od zewnątrz na prostokątnych filarach, w części środkowej na uproszczonej kolumnie toskańskiej. Boczne ściany loggii o jednej arkadzie o łuku pełnym. Od góry loggii taras z metalową balustradą. Elewacja wschodnia - ośmioosiowa z dwuosiowym ryzalitem środkowym, boczne elewacje ryzalitu jednoosiowe, ryzalit zwieńczony na poziomie okapu dachu ścianką attykową, kondygnacje oddzielone gzymsem. W strefie parteru na drugiej osi od południa otwór drzwiowy i zejście schodami w rejon przyparkowy. Elewacja północna - czteroosiowa, z ryzalitem zawierającym klatkę schodową. W strefie okapu dachu - ścianka attykowa. W narożu od wschodu do klatki schodowej przylega niewielki ponad poziom pierwszego piętra, zadaszony dwupołaciowym daszkiem. Elewacja aneksu z małymi prostokątnymi okienkami. Wnętrze - w hollu parteru sklepienie eliptyczne krzyżowe wsparte na czterech prostokątnych filarach, w skrajnym pomieszczeniu, w strefie południowej na osi - sklepienie krzyżowe. W korytarzu w części północnej parteru sklepienia kolebkowe. W trakcie przednim część północnej parteru sklepienia odcinkowe. Na pierwszym piętrze hollu klatki schodowej sklepienie eliptyczne krzyżowe. Galeria drugiego piętra wokół klatki schodowej o sklepieniu kolebkowym i kolebkowymi z lunetami. W pozostałych pomieszczeniach stropy płaskie.

We wnętrzu centralny ryzalit jest dwutraktowy. W trakcie przednim wydzielony "wiatrołap". Przy ścianie międzytraktowej główna klatka schodowa. Od południa do części ryzalitu przylegająca jednotraktowa przestrzeń z pozostałościami dawnej ściany międzytraktowej. Na północ od ryzalitu układ pomieszczeń dwuipółtraktowy. Skrajny południowy ryzalit z zaburzonym układem traktów. Pomieszczenia parteru, w strefie północnej wzdłuż wąskiego korytarzyka podzielone na nieregularny układ i wielkość. Pierwsze piętro - w części centralnej hollu, w kierunku północnym wąski korytarz z pomieszczeniami skomunikowanymi amfiladowo ze sobą. Po południowej stronie hollu duże pomieszczenie powstałe przez połączenie traktów, za nim pomieszczenia ryzalitu zaadaptowane na cele mieszkalne. Drugie piętro - wokół klatki schodowej z arkadowym gankiem połączonym z korytarzem wzdłuż budynku. Wokół korytarza dawne pokoje gościnne skomunikowane. Boczna klatka schodowa w ryzalicie elewacji północnej prowadząca na poddasze, do dawnych pomieszczeń mieszkalnych dla służby.

Elewację frontową pałacu od zachodu poprzedza rozległy dziedziniec z podjazdem i centralnie umieszczonym klombem. Od północy flankowany jest murowanym budynkiem oficyny (z końca XIX wieku przebudowanym w 1919 roku), na rzucie prostokąta, piętrowym zryzalitowany, nakrytym dachem wielopołaciowym, w układzie wschód-zachód. W części południowo-zachodniej dziedzińca parterowy, murowany, budynek kuźni, z podcieniem, z 1919 roku. Na północ od pałacu zlokalizowany jest zespół obiektów folwarcznych wzniesionych lub gruntownie przebudowanymi na przełomie XIX i XX wieku. Wjazd na folwark i do parku wyznaczają murowane bramy, w formie cylindrycznych słupów zwieńczonych piramidkami z kamiennymi kulam z 1. połowy XIX wieku. Na zachód od pałacu, po zachodniej stronie drogi Przepałkowo-Włościbórz usytuowane są trzy czworaki z około 1863 roku.

Ze wzniesienia na którym usytuowany jest pałac roztacza się rozległy widok na otaczający go park o powierzchni 15 ha. Dziedziniec od zachodu i południa otacza zróżnicowany drzewostan. Od południa, wschodu i północy rozległy park, którego powierzchnię dzielą trzy stawy, jeden większy od wschodu, dwa mniejsze od południowego-wschodu. Obszar parku od północy ogranicza droga na Wałdowo, od zachodu droga na Włościbórz, od południa na Przepałkowo. Najdłuższą wschodnią granicę parku wytyczają pola uprawne. Zachowany zróżnicowany drzewostan, w tym osiem ponad 300. letnich dębów i kilka wiekowych lip wskazuje, iż początki zachowanego założenia parkowego można datować na przełom XVII/XVIII wieku. Jego obecny układ nawiązuje do założeń parkowych z początku XIX wieku przekształconych w 2. połowie XIX wieku, w trakcie rozbudowy dworu na neogotycką rezydencję Komorowskich. Zmianie uległa wówczas aranżacja parku, która wykorzystała naturalne ukształtowanie terenu wraz z zasobami wodnymi. Wody z rowu melioracyjnego zasilają akweny trzech stawów usytuowanych w układzie kaskadowym. W części południowo-wschodniej parku, pomiędzy dwoma stawami, w miejscu zniszczonej przez wojska niemieckie na początku 1945 roku kaplicy grobowej rodziny Komierowskich z 1911 roku, w latach 1984-1986 z fundacji Andrzeja Komierowskiego wybudowany został kościół pw. Michała Archanioła. Obszar parku zadrzewiony jest m.in. przez: buki, dęby, graby, jawory, jesiony, kasztanowce, klony, lipy, jesiony, topole i wierzby. Wśród drzew liściastych pomnikami przyrody są dęby, ważnym akcentem w przestrzeni parkowej jest aleja grabowa.

Zabytek niedostępny dla zwiedzających.

Źródło: