Historia
Dwór został wybudowany około 1860 roku dla Stefana i Zofii z Czarnowskich Woyczyńskich. Małżeństwo zakupiło miejscową posiadłość dwa lata wcześniej od rodziny Mleczków. W roki 1916 dwór przeszedł w posiadanie rodziny Zdziechowskich, którzy kupili go od Tadeusza Woyczyńskiego. Grażyna Zdziechowska wniosła następnie majątek w posagu do małżeństwa z hr. Aleksandrem Dzieduszyckim. W posiadaniu Dzieduszyckich dwór pozostaje aż do wybuchu II Wojny Światowej.

Opis
Dwór murowany z cegły i otynkowany, posadowiony na planie wydłużonego prostokąta o nieregularnej bryle. Złożony z siedmioosiowej części parterowej oraz dostawionej do niej prostopadle trzyosiowej części piętrowej. Obie części z poddaszami pokrytymi dwuspadowymi dachami o szeroko wysuniętych poza lico elewacji okapach. Połacie dachów pokryte wtórnym eternitem. Na frontowej elewacji części parterowej zlokalizowano pośrodku piętrowy ryzalit przekryty dwuspadowym dachem, w partii parteu boniowany na narożach, z żeliwnym balkonikiem w partii piętra, wieńczony trójkątnym szczytem z oknem okullusowym. Układ wnętrz dwutraktowy. Całość skomponowana w duchu neorenesansu, w postaci załamanych prostopadle ku dołowi naczółków nadokiennych występują też elementy neogotyckie. Na formę dworu wpływ wywarł opublikowany w 1860 roku wzorcowy projekt siedziby ziemiańskiej Henryka Marconiego.

Park
Park z 2 poł. XIX w.

za