Stary Rynek 84 – pierwotnie gotycka kamienica została w latach 1554-1558 przebudowana na zlecenie Jana Rgilowskiego przez Giovanniego Battistę di Quadro, który sam, około 1555 wszedł w posiadanie tejże parceli. Następnie była kilkakrotnie przebudowywana. Uwagę zwraca barokowa fasada z połowy XVIII wieku. W 1959 elewację pokryło nowe sgraffito, przedstawiające G. B. di Quadro na koniu. W narożniku umieszczono również figurę architekta dłuta Władysława Marcinkowskiego ufundowaną przez innego mieszkańca kamienicy – Cyryla Ratajskiego. Obecnie budynek zajmuje filia Biblioteki Raczyńskich oraz Muzeum Literackie Henryka Sienkiewicza, którego założycielem był kupiec – Ignacy Moś.
Wikipedia

Stary Rynek – kwadratowy plac w Poznaniu wytyczony około 1253 roku. Długość boku wynosi około 141 m. Z każdego z boków wychodzą trzy ulice, z czego dwie skrajne z narożników. Każdą z pierzei podzielono pierwotnie na 16 równych działek. W centralnej części rynku umieszczono ratusz, wagę, sukiennice, kramy, ławy chlebowe, jatki a później także arsenał i odwach. Jest trzecim rynkiem co do wielkości w Polsce i jednym z największych w Europie. Uznawany za jeden z najpiękniejszych w kraju.
Rynek przez wiele lat stanowił centrum komunikacyjne miasta, a do 1945 tu mieściła się siedziba władz miasta. Funkcję handlową pełni od swego powstania do dziś.