„1 lipca b.r. (1915) nastąpiło na mocy rozporządzenia namiestnictwa, wydanego w porozumieniu z wydziałem krajowym, faktyczne połączenie król. woln . miasta Podgórza z Krakowem. Przyłączone do Krakowa miasto Podgórze stanowić będzie nową dzielnicę miejską, która nosić będzie nazwę „Podgórze” i będzie z kolei XXII dzielnicą miejską.
Miasto Podgórze posiada 548 klm. kwadr. obszaru i liczyło według spisu ludności w dniu 31 grudnia 1910 roku 612 domów i 22 322 mieszkańców. (…)
Podgórze założone zostało przez Józefa II, po pierwszym rozbiorze Polski, w tem przekonaniu, że zdoła rozwinąć się i zadać cios Krakowu. Podgórze nie zdołało wprawdzie zniszczyć Krakowa, ale też pewno przy nim i dzięki niemu rozwinęło się na średnie miasto. W dziejach porozbiorowych odgrywało Podgórze niejednokrotnie ważną rolę, będąc punktem granicznym i siedzibą władz austryackich, aż do roku 1846,kiedy to Kraków został włączony do Austryi, szczególniej podczas nieudanego powstania w 1846 roku. (…)
Do dziś wznoszą się na Pogórzu pierwsze domy stare z czasów założenia miasta o niesmacznym wyglądzie noszącym słusznie miano stylu Józefińskiego. Nadto u wylotu dawnego mostu z Krakowa wznoszą się mury cytadeli podgórskiej, mającej zadanie do 1846 roku bronienia granic austriackich przed inwazją polską. Do niedawna wznosiła się u brzegu Wisły ogromna szopa, która była w czasach polskich, a nawet i późniejszych składownią soli z Wieliczki, spławianej następnie Wisłą.”
Praca. Tygodnik Ilustrowany Nr 29 , rok 1915.