DWÓR wzniesiony w końcu XVIII w., przebudowany na pocz. XIX w. i rozbudowany w 2 poł. XIX w. oraz zmodernizowany po 1911 r., murowany z cegły, podpiwniczony, parterowy z mieszkalnym poddaszem, nakryty dachem mansardowym z naczółkami pokrytym dachówką. Pośrodku dachu od strony północnej i południowej trzyosiowe wystawki nakryte dwupołaciowymi daszkami. Boczne późniejsze skrzydła parterowe nakryte dachami płaskimi. W piwnicach pod starszą, środkową częścią sklepienie kolebkowe i odcinkowe. Budynek na planie wydłużonego prostokąta, boczne części pozornie zryzalitowane. Układ wnętrz najstarszej środkowej części dwutraktowy, z sienią z klatką schodową w pierwszym trakcie na osi i z salonem pośrodku drugiego traktu. Boczne skrzydła dwuipółtraktowe z korytarzem biegnącym pośrodku. Elewacje tynkowane z zachowanym detalem. Pośrodku elewacji frontowej przed wejściem ganek, dostawiony po 1911 r., którego pary kolumn podtrzymują taras na osi wystawki. W przyziemiu okna zamknięte prosto, ujęte w skromne tynkowe opaski z nadokiennikami w postaci odcinka gzymsu. W wystawce frontowej okna zamknięte półkoliście, powyżej nad profilowanym gzymsem kartusz herbowy z herbem „Szreniawa” Kwileckich, a powyżej półkolisty naczółek.
Za: